منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — الصفحة ٣١٦

3 - زيارت جامعهء سوّم

وَبِكُمْ أَخْرَجَنَا اللَّهُ مِنَ الذُّلِّ ، وَأَطْلَقَ عَنَّا رَهائِنَ الْغِلِّ ،

و به واسطهء شما خدا ما را از خوارى و ذلّت رهانيد ، و از غل‌ها و زنجيرهائى كه ما در گرو آن بوديم آزاد ساخت ،

وَوَضَعَ عَنَّا الْاصارَ ، وَفَرَّجَ عَنَّا غَمَراتِ الْكُرُوبِ ،

و بارهاى سنگين را از دوش ما فرو نهاد ، و غم‌ها و گرفتارىهاى انبوه را از ما بر طرف نمود ،

وَأَنْقَذَنا مِنْ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ . بِمُوالاتِكُمْ أَظْهَرَ

و از لب پرتگاههاى نابودى نجات داد . با دوستى و پذيرش ولايت شما

اللَّهُ مَعالِمَ دينِنا ، وَأَصْلَحَ ما كانَ فَسَدَ مِنْ دُنْيانا ،

خداوند نشانه‌ها و علامت‌هاى راهنمائىكنندهء دين‌مان را آشكار ساخت ، و آنچه از دنياى ما فاسد و تباه گشته بود

وَبِمُوالاتِكُمْ تَمَّتِ الْكَلِمَةُ ، وَعَظُمَتِ النِّعْمَةُ ، وَائْتَلَفَتِ

اصلاح كرد ، و با دوستى و ولايت شما دليل و حجّت كامل گرديد ، و نعمت عظيم گشت ، و

الْفُرْقَةُ ، وَبِمُوالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ الْمُفْتَرَضَةُ ، وَأَعْظَمُ

پراكندگى از بين رفت ، و با پذيرش ولايت شما اطاعت واجب الهى پذيرفته مىشود ، و طاعت عظمت و ارزش پيدا

بِها طاعَةً ، وَلَكُمُ الْمَوَدَّةُ الْواجِبَةُ ، وَأَكْرَمُ بِها مَوَدَّةً ،

مىكند ، و مودّت و اظهار دوستى كه واجب است از آن شما است و به خاطر موالات شما مودّت باارزش‌تر

لَكُمُ الدَّرَجاتُ الرَّفيعَةُ ، وَالْأَنْوارُ الزَّاهِرَةُ وَالْمَقامُ

مىشود ، و شما داراى مراتب رفيع ، و انوارى درخشان و جايگاهى

الْمَعْلُومُ عِنْدَ اللَّهِ ، وَالْجاهُ الْعَظيمُ ، وَالْقَدْرُ الْجَليلُ ،

شناخته‌شده نزد خداوند هستيد ، و مقام شما عظيم و منزلت شما و الا ،

وَالشَّأْنُ الْكَبيرُ ، وَالشَّفاعَةُ الْمَقْبُولَةُ . رَبَّنا آمَنَّا بِما

و شأن شما بزرگ ، و شفاعت شما مورد قبول است . پروردگارا ؛ به آنچه

أَنْزَلْتَ ، وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ ، فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ ، رَبَّنا

فرو فرستاده‌اى ايمان آورده و از فرستاده‌ات پيروى كرديم ، پس ما را از گواهان بنويس ، پروردگارا ؛

لاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا ، وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ

دل‌هاى ما را پس از آنكه هدايت فرمودى منحرف مگردان ، و از ناحيهء خود

رَحْمَةً ، إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ، رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً

رحمتى بر ما ببخش ، كه تو بسيار بخشنده‌اى ، « پروردگارا ؛ همانا ما شنيديم كه منادى

يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمَنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا « 1 » . لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ

ايمان ندا مىداد : به پروردگارتان ايمان آوريد ، پس ايمان آورديم » . خداوندا ؛ گوش به فرمان توأم ،

لَبَّيْكَ مُجاباً ، وَمُسْمِعاً جَليلًا ، وَمُنادِياً

( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 193 .