منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — الصفحة ٢٧١

5 - دعاى پنجم

وَمُتَعَلِّقاً مِنْهُ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى ، وَها أَنَا يا مَوْلايَ قَدِ

و از طريق او به دست‌آويز محكم و مورد اطمينان آويختم ، اكنون اين منم - اى مولاى من ؛ -

اسْتَشْفَعْتُ بِهِ إِلَيْكَ ، وَأَقْسَمْتُ بِهِ عَلَيْكَ ، فَارْحَمْ

كه به وسيلهء او به درگاه تو شفاعت جسته‌ام ، و به او تو را سوگند داده‌ام ، پس

غُرْبَتي ، وَاقْبَلْ تَوْبَتي . أَللَّهُمَّ إِنّي لااعَوِّلُ عَلى

به غربت و تنهايى من رحم كن ، و توبه‌ام را بپذير . خداوندا ؛ همانا من بر عمل

صالِحَةٍ سَلَفَتْ مِنّي ، وَلا أَثِقُ بِحَسَنَةٍ تَقُومُ بِالْحُجَّةِ

صالح و شايسته‌اى كه در گذشته انجام داده‌ام تكيه نمىكنم ، و به كار نيكويى كه از طرف من حجّتى

عَنّي ، وَلَوْ أَنّي قَدَّمْتُ حَسَناتِ جَميعِ خَلْقِكَ ، ثُمَّ

به پا دارد اطمينان ندارم ، و اگر خوبىهاى همهء آفريدگانت را پيش فرستم ، سپس

خالَفْتُ طاعَةَ أَوْلِيائِكَ ، لَكانَتْ تِلْكَ الْحَسَناتُ

با فرمان اوليائت مخالفت كنم ، و از اطاعتشان سرپيچى نمايم ، هر آينه اين خوبىها

مُزْعِجَةً لي عَنْ جِوارِكَ ، غَيْرَ حائِلَةٍ بَيْني وَبَيْنَ نارِكَ ،

مرا از جوارت دور مىگرداند ، و ميان من و آتش خشم تو فاصله نمىاندازد ،

فَلِذلِكَ عَلِمْتُ أَنَّ أَفْضَلَ طاعَتِكَ طاعَةُ أَوْلِيائِكَ .

و لذا دانسته‌ام كه بهترين اطاعت‌ها همان اطاعت اولياء تو است .

أَللَّهُمَّ ارْحَمْ تَوَجُّهي بِمَنْ تَوَجَّهْتُ بِهِ إِلَيْكَ ، فَلَقَدْ

خداوندا ؛ به روى آوردن من به حقّ كسى كه به وسيلهء او به تو روى آوردم رحم كن ، و به تحقيق

عَلِمْتَ أَنّي غَيْرُ واجِدٍ أَعْظَمُ مِقْداراً مِنْهُمْ ، لِمَكانِهِمْ

مىدانى كه من پيدا نكردم كسى را كه ارزشى بيشتر از آنان داشته باشد ، به خاطر منزلتى كه ايشان

مِنْكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . أَللَّهُمَّ إِنَّكَ بِالْإِنْعامِ مَوْصُوفٌ ،

نزد تو دارند اى مهربانترين مهربانان . خداوندا ؛ همانا تو به نيكى كردن و احسان توصيف شده‌اى ،

وَوَلِيُّكَ بِالشَّفاعَةِ لِمَنْ أَتاهُ مَعْرُوفٌ ، فَإِذا شَفَعَ فِيَّ

و وليّت به شفاعت نمودن نسبت به آنكه به درگاهش آيد شناخته شده است ، و چون در مورد من به

مُتَفَضِّلًا ، كانَ وَجْهُكَ عَلَيَّ مُقْبِلًا ، وَإِذا كانَ وَجْهُكَ

فضل و كرم خويش شفاعت كند ، تو با چهرهء رحمت با من روبرو مىشوى ، و هنگامى كه با چهرهء

عَلَيَّ مُقْبِلًا أَصَبْتُ مِنَ الْجَنَّةِ مَنْزِلًا . أَللَّهُمَّ فَكَما

رحمتت با من روبرو گشتى به منزلى از بهشت دست مىيابم . خداوندا ؛ پس همان‌گونه كه

أَتَوَسَّلُ بِهِ إِلَيْكَ ، أَنْ تَمُنَّ عَلَيَّ بِالرِّضا وَالنِّعَمِ . أَللَّهُمَّ

به وسيلهء او به تو توسّل مىجويم كه بر من به خشنودى و نعمت‌ها منّت گذارى . خداوندا ؛