منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — الصفحة ٢٦
3 - سورهء « إنسان »
إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَليهِ
در خور ذكر نبود * ما انسان را از نطفه‌اى آميخته آفريديم و او را مىآزماييم
فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً ( 2 ) إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبيلَ إِمَّا شاكِراً
و لذا او را شنوا و بينا قرار داديم * ما راه را به او نشان داديم يا
وَإِمَّا كَفُوراً ( 3 ) إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرينَ سَلاسِلَ وَأَغْلالًا
سپاسگزار خواهد بود و يا بسيار ناسپاس * ما براى كافران زنجيرها و غل‌ها
وَسَعِيراً ( 4 ) إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها
و شعله‌هاى سوزان آماده كرديم * به راستى نيكوكاران از ساغرى مىآشامند كه با عطر خوش
كافُوراً ( 5 ) عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجيراً
كافور آميخته است * چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مىنوشند و در هر كجا جاريش مىكنند ( 6 يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطيراً
* به نذر خويش وفا مىكنند و از روزى كه شرّ آن فرا گير و گسترده است بيم دارند ( 7 وَيُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَيَتيماً وَأَسيراً
* و خوراك خود را در حالى كه به آن علاقه دارند به بينوا و يتيم و اسير مىدهند ( 8 إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لانُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَلا
* مىگويند ما فقط به خاطر خشنودى خدا به شما خوراك مىدهيم و از شما هيچ‌گونه پاداش و
شُكُوراً ( 9 ) إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَريراً
سپاسى را نمىخواهيم * ما از پروردگار خود از روزى كه عبوس و سخت است مىترسيم ( 10 ) فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً
* و خداوند از شرّ آن روز آنان را حفظ كرد و شادابى و شادمانى به آنان ارزانى داشت ( 11 ) وَجَزاهُم بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَريراً ( 12 ) مُتَّكِئينَ فيها
* و به پاس شكيبائى به ايشان بهشت و پرنيان پاداش داد * در آنجا
عَلَى الْأَرائِكِ لايَرَوْنَ فيها شَمْساً وَلا زَمْهَريراً ( 13 )
بر تخت‌ها تكيه كرده‌اند و نه آفتابى مىبينند و نه سرمائى را در آنجا احساس مىكنند *
وَدانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْليلًا ( 14 )
شاخسارها بر سر آنان سايه افكنده و ميوه‌هايش سر فرود آورده و در دسترس است *
وَيُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوابٍ كانَتْ