منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — الصفحة ١٩٦

5 - عوذه‌اى از امام رضا عليه السلام

وَلَبِسْتُ دِرْعَ الْحِفْظِ ، وَعَلَّقْتُ عَلَيَّ

خيمهء احاطه كننده بر خودم زدم ، و زره نگهدارنده پوشيدم ، و

هَيْكَلَ الْهَيْبَةِ ، وَتَتَوَّجْتُ بِتاجِ الْكَرامَةِ ، وَتَقَلَّدْتُ

هيكل هيبت بر خويشتن آويختم ، و تاج كرامت بر سر نهادم ، و

بِسَيْفِ الْعِزِّ الَّذي لايُفَلُّ ، وَخَفَيْتُ عَنْ أَعْيُنِ الْباغينَ

شمشير عزّت و توانمندى كه شكسته نمىشود بندش را بر گردن نهادم ، و از چشم ستمگران و تجاوزكارانى

النَّاظِرينَ ، وَتَوارَيْتُ عَنِ الظُّنُونِ ، وَأَمِنْتُ عَلى

كه مرا مىبينند مخفى گشتم ، و از گمان‌هاى بد پنهان شدم ، و بر خود امنيّت يافتم ،

نَفْسي ، وَسَلِمْتُ مِنْ أَعْدائي بِجَلالِ اللَّهِ ، فَهُمْ لي

و به جلال و بزرگى پروردگار از دشمنانم رهايى پيدا كردم ، پس آن‌ها براى من

خاضِعُونَ ، وَعَنّي نافِرُونَ ، كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ *

فروتنى كردند ، و از من پراكنده شدند ؛ « گويا گورخران گريزنده‌اند *

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ « 1 » ، قَصُرَتْ أَيْديهِمْ عَنْ بُلُوغي ،

كه از شير شجاع فرار كرده‌اند » ، دستشان از رسيدن به من كوتاه است

وَعَمِيَتْ أَبْصارُهُمْ عَنْ رُؤْيَتي ، وَخَرِسَتْ أَلْسِنَتُهُمْ

و ديدگان‌شان از ديدار من نابينا است ، و زبانشان

عَنْ ذِكْري ، وَذَهَلَتْ عُقُولُهُمْ عَنْ مَعْرِفَتي ، وَتَخَوَّفَتْ

از ذكر و ياد من لال است ، و عقل و خرد ايشان از شناسائى من غفلت زده ، و

قُلُوبُهُمْ ، وَارْتَعَدَتْ فَرائِصُهُمْ وَنُفُوسُهُمْ مِنْ مَخافَتي .

دل‌هاىشان ترسناك ، و بندهاى بدن‌شان لرزان ، و جان‌شان از ترس من بيمناك است .

« 1 »

يا اللَّهُ الَّذي لاإِلهَ إِلّا هُوَ ، يا هُوَ ، يا مَنْ لاإِلهَ إِلّا هُوَ ،

اى خدايى كه جز او خدايى نيست ، اى خدا ؛ اى آنكه جز او معبودى نيست ،

افْلُلْ جُنُودَهُمْ ، وَاكْسِرْ شَوْكَتَهُمْ ، وَنَكِّسْ رُؤُسَهُمْ ،

لشكريان دشمن را شكست بده ، و قدرت و عظمت آن‌ها را درهم شكن ، و بزرگان آن‌ها را سرنگون ساز ،

وَأَعْمِ أَبْصارَهُمْ ، فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لي خاضِعينَ ،

و ديدگان‌شان را نابينا كن ، تا در نتيجه گردن‌هاىشان فرود آمده و نسبت به من سرافكنده ،

وَانْهَزَمَ جَيْشُهُمْ ، وَوَلَّوْا مُدْبِرينَ ، سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ

و لشكرشان شكست‌خورده و روىگردانيده باشند . « به زودى جمع‌شان شكست‌خورده شود

وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ * بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ

و همه مىگريزند * ميعادگاه‌شان رستاخيز است و رستاخيز

أَدْهى

( 1 ) . سورهء مدثّر ، آيهء 50 و 51 .