منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — الصفحة ١٨١

8 - دعاى قنوت امام رضا عليه السلام براى رفع گرفتارى و نجات از شرّ ستمگران

بِالْعَوْنِ الَّذي مَنْ أَعَنْتَهُ بِهِ فازَ ، وَمَنْ أَيَّدْتَهُ لَمْ

از جانب خودت با كمكى كه هر كه را آنگونه كمك كنى رستگار شود ، و هر كه را تأييد نمائى از

يَخَفْ لَمْزَ لَمَّازٍ ، وَخُذِ الظَّالِمَ أَخْذاً عَنيفاً ، وَلاتَكُنْ لَهُ

عيب‌جوئى ديگران و طعنهء آنان نترسد ، و ستمگر را به شدّت در جنگ خود گرفتار كن ، و نسبت به

راحِماً وَلا بِهِ رَؤُوفاً . أَللَّهُمَّ اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ بادِرْهُمْ . أَللَّهُمَّ

او رحم‌كننده و مهربان نباش . خدايا ؛ خدايا ؛ خدايا ؛ در مورد آنان شتاب كن . خداوندا ؛

عاجِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ لاتُمْهِلْهُمْ . أَللَّهُمَّ غادِرْهُمْ بُكْرَةً وَهَجيرَةً

عجله كن . خداوندا ؛ مهلت به ايشان مده . خدايا ؛ آنان را بامدادان ، و در وسط روز ،

وَسُحْرَةً وَبَياتاً وَهُمْ نائِمُونَ ، وَضُحىً وَهُمْ يَلْعَبُونَ ،

و در سحرها ، و شب هنگام كه در خوابند ، و در ميان روز كه سرگرمند و مشغولند گرفتارشان كن ،

وَمَكْراً وَهُمْ يَمْكُرُونَ ، وَفُجْأَةً وَهُمْ آمِنُونَ . أَللَّهُمَّ

و در مقابل مكر و حيلهء آنان ، بر آنان مكر كن ، و در حالى كه در ايمنى و آرامش‌اند ناگهان بر آنان هجوم آور . خداوندا ؛

بَدِّدْهُمْ ، وَبَدِّدْ أَعْوانَهُمْ ، وَافْلُلْ أَعْضادَهُمْ ، وَاهْزِمْ

آنان را و يارانشان را پراكنده ساز ، و هم‌دستان و ياورانشان را شكست بده ، و

جُنُودَهُمْ ، وَافْلُلْ حَدَّهُمْ ، وَاجْتَثَّ سَنامَهُمْ ، وَأَضْعِفْ

لشكريان ايشان را فرارى بده ، و لبهء تيز شمشيرشان را بشكن ، و سران و مهتران آنان را ريشه كن ساز ، و پايدارى

عَزائِمَهُمْ . أَللَّهُمَّ امْنَحْنا أَكْتافَهُمْ ، وَمَلِّكْنا أَكْنافَهُمْ ،

و سرسختى ايشان را دچار ضعف گردان . خداوندا ؛ شانه‌هاى ايشان را براى ما ببند و ما را مالك سرزمين‌هايشان

وَبَدِّلْهُمْ بِالنِّعَمِ النِّقَمَ ، وَبَدِّلْنا مِنْ مُحاذَرَتِهِمْ وَبَغْيِهِمُ

گردان ، و نعمت‌هاى آنان را به گرفتارى و بلا تبديل كن ، و ترس ما را از ايشان و ستم ايشان به

السَّلامَةَ ، وَاغْنِمْناهُمْ أَكْمَلَ الْمَغْنَمِ . أَللَّهُمَّ لاتَرُدَّ عَنْهُمْ

سلامتى و امنيت مبدّل گردان ، و كامل‌ترين غنيمت‌ها را از آنان به ما برسان . خداوندا ؛ از آنان باز مدار

بَأْسَكَ الَّذي إِذا حَلَّ بِقَوْمٍ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرينَ . « 1 » خشم و عذاب خود را ؛ همان عذابى كه به هر گروهى برسد ، روزگار آنان را سياه مىگرداند .


( 1 ) . مهج الدعوات : 79 ، البلد الأمين : 654 .