منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — الصفحة ١٧٤

1 - دعايى براى برطرف‌شدن گرفتارىهاى مهمّ

وَأَدِلَّةً

و اقرار مىكنم به جانشينان او از فرزندانش كه امامانند و حجّت‌هاى الهى هستند ، و راهنمايان

وَسُرُجاً ، وَأَعْلاماً وَمَناراً ، وَسادَةً وَأَبْراراً ، وَأُؤْمِنُ

و چراغ‌هاى هدايتند ، و نشانه‌هاى دين و محلّ تابش نورند ، و سروران و نيكوكارانند ، و

بِسِرِّهِمْ وَجَهْرِهِمْ ، وَظاهِرِهِمْ وَباطِنِهِمْ ، وَشاهِدِهِمْ

به پنهان و آشكار ايشان ، و ظاهر و باطن‌شان ، و حاضر

وَغائِبِهِمْ ، وَحَيِّهِمْ وَمَيِّتِهِمْ ، لاشَكَّ في ذلِكَ ، وَلَا

و غائب‌شان ، و زنده و مردهء ايشان ايمان دارم ، هيچ گونه شكّى در آن ندارم ، و

ارْتِيابَ عِنْدَ تَحَوُّلِكَ وَلَا انْقِلابَ . أَللَّهُمَّ فَادْعُني يَوْمَ

نزد دگرگون‌كردنت و بازگرداندن ترديدى به خود راه نمىدهم . خداوندا ؛ روز

حَشْري وَنَشْري بِإِمامَتِهِمْ ، وَانْقِذْني بِهِمْ يا مَوْلايَ

محشر و رستاخيزم مرا به امامت ايشان بخوان ، و از حرارت آتش - اى مولاى من - به واسطهء ايشان

مِنْ حَرِّ النّيرانِ ، وَإِنْ لَمْ تَرْزُقْني رَوْحَ الْجِنانِ ، فَإِنَّكَ

مرا رهايى بخش ، و اگرچه آسايش و راحتى بهشت را روزى من نگردانى ؛ زيرا

إِنْ أَعْتَقْتَني مِنَ النَّارِ كُنْتُ مِنَ الْفائِزينَ . أَللَّهُمَّ وَقَدْ

اگر مرا از آتش آزاد كردى از رستگاران هستم . خداوندا ؛ امروز كه

أَصْبَحْتُ يَوْمي هذا لاثِقَةَ لي وَلا رَجاءَ وَلا لَجَأَ وَلا

صبح كرده‌ام هيچ گونه اطمينانى و اميدى و پناهى و

مَفْزَعَ وَلا مَنْجا غَيْرَ مَنْ تَوَسَّلْتُ بِهِمْ إِلَيْكَ ، مُتَقَرِّباً

پناهگاهى و نجات‌بخشى غير از همان بزرگوارانى كه بواسطهء آنان به سوى تو توسّل جسته‌ام براى من نيست

إِلى رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، ثُمَّ عَلِيٍّ

در حالى كه تقرّب مىجويم به رسول تو حضرت محمّد - كه درود خدا بر او و آل او باد - سپس به حضرت

أَميرِ الْمُؤْمِنينَ وَالزَّهْراءِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ ،

على امير و فرمانرواى مؤمنان و حضرت زهرا كه سرور زنان عالم وجود است ،

وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَجَعْفَرٍ وَمُوسى

و امام حسن و امام حسين و على و محمّد و جعفر و موسى

وَعَلِيٍّ وَمُحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَمَنْ بَعْدَهُمْ يُقيمُ

و على و محمّد و على و حسن و آن‌كه بعد از ايشان به پا مىدارد

الْمَحَجَّةَ إِلَى الْحُجَّةِ ، الْمَسْتُورَةِ مِنْ وُلْدِهِ ، الْمَرْجُوِّ

راه راست به سوى حجّت و دليل را كه از فرزندان خود پنهان است و اميد

لِلْامَّةِ مِنْ بَعْدِهِ . أَللَّهُمَّ فَاجْعَلْهُمْ في