قصص القرآن (قصه هاى قرآنى) (فارسى) — الصفحة ٣٤٥
لقمان از ديدگاه مفسرين
لقمان از ديدگاه امام صادق عليه السّلام
لقمان از ديدگاه امام صادق عليه السّلام
از امام صادق عليه السّلام سؤال كردند خدا چه حكمتى به لقمان داد كه از او در قرآن ياد شده است ؟ حضرت فرمود : به خدا سوگند حكمتى كه به لقمان داده شده بود نه مال بود و نه مقام و طايفه و نه هيكل و زيبايى ، بلكه او مردى بود در كار خدا نيرومند ، در راه او پرهيزكار ، ساكت ، باوقار ، دقيق ، آينده‌نگر ، تيزبين و پندآموز . او روزها نمىخوابيد و هميشه بر اعمال خود كنترل و نظارت دقيق داشت .
از ترس گناه هيچگاه نمىخنديد ، غضب و شوخى نمىنمود ، خداوند به او اولاد زيادى بخشيد و درحالىكه همه آنها قبل از وى جان سپردند با صبر و شكيبايى مصائب را تحمل كرد و به رضاى خدا راضى بود و براى هيچيك اشك بر ديدگان جارى نكرد .
هرگاه به دو نفر كه اختلاف و يا نزاع داشتند برخورد مىكرد ميان آنان صلح و صفا برقرار مىساخت و آتش كينه و عداوت را در آنها خاموش مىساخت .
لقمان از ديدگاه مفسرين
لقمان از ديدگاه مفسرين
دسته‌اى از مفسرين معتقدند او پيامبر بوده ولى اغلب او را حكيمى فرزانه دانسته‌اند در سياهى چهره او ترديدى نيست و گرچه داراى صورتى نازيبا و لبهايى كلفت بوده ولى قلب روشن ، ضمير آگاه و حكمت بىنظير ، سيرت او را بسيار منور كرده بود . كسى از او پرسيد مگر تو همدوش ما گوسفندچرانى نمىكردى چه شد كه به اين مقام و منزلت رسيدى ؟
لقمان پاسخ داد : خدا را شناختم ، امانت را حفظ كردم ، راست گفتم و از حرف بىفائده و بىمورد پرهيز كردم .
بعضى گفته‌اند او پسر خواهر ايوب بوده و بعضى ديگر او را پسر خالهء ايوب معرفى كرده‌اند و عده‌اى ديگر او را از عموزادگان ابراهيم عليه السّلام دانسته‌اند .