مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش ) — الصفحة ٣٢٥

كلماتى كه از اصنام اهل مكّه شنيده شده است

نمودند و تا زمان حضرت نوح به منوال مشروح باقى بودند .

تقى مخلد ادّعا كرده است كه اين اسامى بعد الطوفان به هندوها انتقال نموده و آنها هم اصنام بزرگ خود را به اين اسامى تسميه نمودند . چون در بطون هريك از اصنام هنود يك جنى موجود بود و كسانى را كه آنها را معبود خود قرار داده بودند از غايب خبر مىدادند ؛ لهذا هنود آن‌وقت معتقد آن بودند كه اصنام و معبودين آنها سامع و متكلم مىباند . بعدها چون اصنامى هم كه مشركين مكّهء مكرّمه پرستش مىكردند از احوال آتيه خبر مىدادند لهذا اين زعم هنود به اهالى مكّهء نيز انتقال نمود .

كلماتى كه از اصنام اهل مكّه شنيده شده است

كلماتى كه از اصنام اهل مكّه شنيده شده است

عبد اللّه بن عباس سبب مسلمان شدن عمر بن الخطاب را اين‌گونه شرح و بيان نموده :

عمر بن الخطاب به صناديد قريش وعده نمود كه حضرت ختمى مآب را معدوم و مقتول دارد و براى اينكه استحكام اين وعده خود را به عين به قريشيان بفهماند به خانهء صنمى رفت كه طايفهء بنى خزاعه او را خداى خود دانسته و عبوديت مىكردند . اثنائى كه عمر سوگند ياد مىنمود از جوف صنم صداى هاتفى ظهور كرد . از ظهور اين صدا قريشيانى كه در نزد صنم بودند تعجب نموده و به كمال حيرت گوش دادند ، شنيدند كه صنم مذكور شعر آتى را مىخواند ؛ و از واهمه هريك به طرفى رفته ديگر معاودت نكردند .

روايت است كسانى كه در آن‌وقت در داخل آن بتخانه بودند پس از مدّت كمى عموما از مضيق كفر درآمده و داخل فسحت سراى ايمان شدند .

شعر

يا ايّها النّاس و ذو الاجسام * ما انتمو و طائش الاحلام

و مسند الحكم الى الاصنام * اصبحتموا كراتع الأصنام

اما ترون ما ارى امامى * من ساطع يجلو دجّى الظّلام

قد لاح للنّاظر من تهام * حتّى بدا نورا بارض الشام