مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش ) — الصفحة ٢٨٧

اختلاف قريش پس از وفات قصىّ بن كلاب

لواء و رفاده را به عهدهء عبد مناف گذاشته و او را وليعهد خود قرار داد و عبد الدّار را نيز كه پسر بزرگ او بود ، براى فصل و حسم مصالح قريش به ادارهء دار الندوه مأمور نموده گفت :

اى پسر من ، مخن تو را به قومى رئيس مىكنم كه احدى از اشراف قبايل تا اينكه در او را تو خود باز كنى نمىتواند داخل كعبة اللّه بشود . در قبيلهء قريش احدى نخواهد توانست كه براى محاربه عقد لواء نمايد ، لوائى كه عقد آن لازم آمد مطلقا در دست تو خواهد بود ، در مكّه فردى از آب زمزم نتواند نوشيد مگر به سقايت تو ، از اهل موسم احدى طعام تناول نتواند نمود مگر اينكه از طعام تو اكل و تناول نمايد ، به مهام امور و مصالح قريش در هيچ محلّى رأى و قرار داده نمىشود در هرحال در خانهء تو قرار آن گذاشته خواهد شد .

ابن كلاب او را وصيّت نمود كه امور حجابت بيت و لواء و سقايه و رفاده را به اتفاق ساير برادران خود ادراه نمايد .

اختلاف قريش پس از وفات قصىّ بن كلاب

اختلاف قريش پس از وفات قصىّ بن كلاب

اگرچه اولاد او موافق وصيّت خود به عبد الدّار متفقا امور حكومت مكّه معظّمه را از پيش بردند ؛ و ليكن بعدها در ميان آنها نفاق روى داده ، بنو عبد مناف كه عبارت از هاشم ، عبد شمس ، مطلب ، نوفل بودند از شرافت و فضيلت ذاتيهء خودشان گفتگو كرده خواستند كه مناصب حجابت ، سقايت و لواء ، رفاده را از دست بنو عبد الدار ضبط و غصب كنند ، بدين لحاظ اظهار خصومت نموده و خودشان را از اولاد عموى خود عبد الدّار افضل و اشرف دانسته اختلافات متوالى ظاهر ساختند . آخر الامر فصل و قطع منازعهء طرفين را متّحدا به اعاظم قبايل محوّل داشتند .

اكابر قبايل نيز در فصل و رويت منازعهء مشروحه متفرق شده بعضى از آنها براى اينكه رأى قصىّ بن كلاب را ضايع نكنند اولاد عبد الدّار را و برخى هم به واسطهء ملاحظات دنيوى بنى عبد مناف را التزام نمودند .

در زمان ظهور اين منازعهء بزرگ ، رئيس بنو عبد الدار ، عامر بن هاشم بن عبد مناف بن