قصص الحسين (ع) (فارسى) — الصفحة ١٥٤

خاطره‌اى جانسوز

41 - حبشى بن قيس

او از قبيلهء « نَهْم » و جدش از اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است گويا پدرش نيز رسول خدا صلّىاللَّه‌عليه وآله را درك كرده بود .

وى زمانى كه در كربلا صحبت از جنگ نبود به امام حسين عليه السل پيوست و سرانجام در كربلا به شهادت رسيد . « 1 » 42 - زياد بن عريب

او مردى عابد و اهل متهجدّ بود ، پدرش از اصحاب رسول خدا صلّىاللَّه‌عليه وآله بود و خود او نيز محضر پيامبر اسلام را درك كرده بود . وى مردى شجاع و معروف به عبادت و پرهيزكارى بوده است .

مهران كاهلى گويد : در كربلا مردى را ديدم كه سخت مىجنگيد و هر بار به حضور امام حسين عليه السل مىرسيد مىگفت :

أبشر هدِيْتَ الرَّشْدَ يَابْنَ أَحَمدا * فى جنَّة الفِردوس تَعَلُو صُعَّدا

يعنى بشارت باد تو را كه به راه رشد هدايت يافتى اى پسر احمد ! و در بهشت فردوس رتبه‌اى و الا خواهى داشت .

( 1 ) - ابصار العين ، ص 79 .