مفتاح الجنان ومصباح الجنان — الصفحة ٢٧٢

شب بيست و هفتم

اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَ بِكَ امَنْتُ ، فَارْحَمْ ذُلّي وَ فاقَتي بارخدايا ، تو راسجده‌مىكنم‌و به‌تو ايمان‌آورده‌ام ؛ رحم كن به‌خوارىو تنگدستى وَ اجْتِهادي وَ تَضَرُّعي وَ مَسْكَنَتي وَ فَقْري إِلَيْكَ يا رَبِّ . « 1 » و بر كوشش و زارى من و بر مسكنت و تهيدستى من به درگاه خود ، اى پروردگار .

و سعى كن كه اشك از چشمانت ولو اندكى بيرون آيد كه علامت استجابت است !

مؤلّف گويد : ظاهر سجده در اينجا به خاك نهادن دو طرف صورت است .

دعا هم ، در هر يك خوانده شود .

روز بيست و پنجم ماه

روز بيست و پنجم ماه

روز بيست و پنجم رجب سال 180 ه . ق . ، روز شهادت حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام است كه در بغداد ، در سنّ پنجاه و پنج سالگى ، در حبس هارون ، به وسيلهء زهرى كه به حضرتش دادند ، درگذشت . « 2 » آن روز اندوه و حزن آل محمّد صلى الله عليه و آله و دوستدارانشان تجديد مىشود . سزاوار است مؤمنين و متديّنين ، مقدارى از وقت خود را در تشكيل مجالس عزا و تبليغات مذهبى مصرف كنند و گويندگان محترم ، افكار مردم را از راه بيان علل و اسباب حبس و گرفتارى و شهادت و توضيح هدف اصلى مخالفت آن حضرت با دولت وقت و شرح عظمت و بزرگى و مقام و منصب او و انگيزه و تلاش مخالفين و ظالمين در كوبيدن مرام و اطفاء نور آن سرور ، روشن سازند .

شب بيست و هفتم

شب بيست و هفتم

اين شب ، شب مبعث ، و شبى مبارك است . امام جواد عليه السلام فرمود : همانا در ماه

( 1 ) . اقبال ، صفحه 658 - بحار الانوار ، جلد 98 ، صفحه 397 . ( 2 ) . بحار الانوار ، جلد 48 ، صفحه 1 و 7 .