مفتاح الجنان ومصباح الجنان — الصفحة ١٨٨

11 - مناجات منظوم حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب ( ع )

إِلهي أَجِرْني مِنْ عَذابِكَ إِنَّني * أَسيرٌ ذَليلٌ خآئِفٌ لَكَ أَخْضَعُ

خدايا ، از عذاب خود پناهم بخش ؛ چه ، من بنده‌ى خوار و بيمزده‌ام‌و در پيشگاه تو از هركس فروتن‌ترم .

إِلهي فَئانِسْني بِتَلْقينِ حُجَّتي * إِذا كانَ لي فِى الْقَبْرِ مَثْوىً وَ مَضْجَعُ

خدايا ، وقتى در گور منزل و خوابگاه دارم با تلقين حجت آرامشم بخش .

إِلهي لَئِنْ عَذَّبْتَني أَلْفَ حِجَّةٍ * فَحَبْلُ رَجآئي مِنْكَ لا يَتَقَطَّعُ

خدايا ، اگر هزار سال عذابم كنى رشتهء اميدم از تو نگسلد .

إِلهي أَذِقْني طَعْمَ عَفْوِكَ يَوْمَ لا * بَنُونَ وَ لا مالٌ هُنالِكَ يَنْفَعُ

خدايا ، روزى كه نه فرزند به كار آيد و نه مال ، طعم بخشايشت را به من بچشان .

إِلهي إِذا لَمْ تَرْعَني كُنْتُ ضآئِعاً * وَ إِنْ كُنْتَ تَرْعاني فَلَسْتُ أُضَيَّعُ

خدايا ، اگر رعايت من نكنى تباه گردم و اگر رعايت من كنى پس تباه نمىگردم .

إِلهي إِذا لَمْ تَعْفُ عَنْ غَيْرِ مُحْسِنٍ * فَمَنْ لِمُسييءٍ بِالْهَوى يَتَمَتَّعُ

خدايا ، اگر غير از نيكو كار را نبخشى پس كيست كه گنهكار و بلهوس را بيامرزد ؟

إِلهي لَئِنْ فَرَّطْتُ في طَلَبِ التُّقى * فَها أَنَا إِثْرَ الْعَفْوِ أَقْفُو وَ أَتْبَعُ

خدايا ، اگر در جستجوى تقوى كوتاهى كرده‌ام اينك من در پى بخشايش ، حركت و آن را دنبال مىكنم .

إِلهي لَئِنْ أَخْطَأْتُ جَهْلًا فَطالَما * رَجَوْتُكَ حَتّى قيلَ ما هُوَ يَجْزَعُ

خدايا ، اگر از سرنادانىراه خطاپيموده‌ام اما چندان‌بتو اميد بسته‌ام‌كه مىگويند : از چه‌روى اندوهزده است ؟

إِلهي ذُنُوبي بَذَّتِ الطَّوْدَ وَ اعْتَلَتْ * وَ صَفْحُكَ عَنْ ذَنْبي أَجَلُّ وَ أَرْفَعُ

خدايا ، گناهان من از كوه بلندتر است و گذشت تو از گناه من بزرگتر و بالاتر است .

إِلهي يُنَحي ذِكْرُ طَوْلِكَ لَوْعَتي * وَ ذِكْرُ الْخَطايَا الْعَيْنَ مِنّي يُدَمِّعُ

خدايا ، ياد بخشايش تو ، آتش درونم را فرو مىنشاند و ياد خطاها ، چشم مرا اشك آلود مىسازد .