مسكن الفؤاد (آرام بخش دل داغديدگان) (فارسى) — الصفحة ١٩٣

باب سوم پيرامون رضا و خشنودى از خدا

و نيز خداوند متعال مىفرمايد : رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ « 1 » « خدا از آنها راضى و خشنود شد و آنها نيز از خدا راضى هستند . » بايد دانست كه رضا و خشنودى ثمره و نتيجه محبت خدا است .

- « من احبّ شيئا احبّ فعله . » ؛ « كسى كه شخصى را دوست داشته باشد كار او را نيز دوست مىدارد . » و از كار او راضى است و محبت ثمره معرفت است چون كسى كه انسانى را به خاطر بعضى صفات نيكويش دوست بدارد ، هر چه معرفت و شناختن در مورد آن انسان بيشتر شود دوستىاش نسبت به او نيز بيشتر مىگردد اگر چه آن نيكويى در آن انسان تصورى و خيالى باشد و واقعيت نداشته باشد .

پس اگر كسى به ديده بصيرت به جلال و عظمت خدا و كمال او نظر كند خدا را از همه بيشتر دوست مىدارد . و خداوند متعال مىفرمايد : وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ « 2 » ، « آنها كه ايمان دارند محبتشان به خدا بيشتر و شديدتر است . » و وقتى انسان خدا را دوست بدارد تمام آثارى كه از او صادر

اين طرز فكرشان به خدا ظلم نموده‌اند و افرادى كه اين چنين فكر مىكنند كافرند . 2 - عده‌اى گمان مىكنند كه همه كارها به دست مردم سپرده شده است و اين گونه افراد نيز به خدا توهين نموده‌اند و كافرند . 3 - و گروهى عقيده دارند كه خداوند عز و جل بندگان را به قدر طاقت آنها تكليف نموده است و خارج از طاقتشان تكليف نكرده است . و اين گروه هر گاه نيك انجام دهند خداى را سپاس مىگذارند و هر گاه كار بد كنند از خداوند طلب مغفرت مىنمايند اين گروه مسلمان كامل هستند . « خصال صدوق « ره » باب خصلتهاى سه‌گانه روايت 271 . » ( 1 ) بيّنه : 8 ( 2 ) بقره : 165