مفخر شرق سيد جمال الدين اسد آبادى (فارسى) — الصفحة ٤٧٦

حقيقت ماهيت جهان

است به طور اختصار به اين نكته اشاره شود كه قرآن كريم وحدت جهان را يكى از دلايل اين حقيقت مىداند كه جهان آفريننده‌اى دارد و آفرينندهء جهان فقط يكى است .

قرآن كريم يا كتاب جاويد همه ازمنه و اعصار ، ضمن آياتى اين موضوع را با اين عبارات بيان كرده است :

« ما تَرى في خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ * ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسيرٌ » « 1 »

در آفرينش خداى رحمان تفاوتى نمىبينى . پس نظرت را برگردان . آيا هيچ‌گونه نقضانى مىبينى ؟ دوباره چشم را بازگردان . رؤيت و ديد تو بر خواهد گشت به سوى تو در حالى كه خسته و وامانده باشد .

« قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُوني ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماوات » « 2 »

اگر جز خدا چيزهايى را كه شما به آنها دعوت مىكنيد آنها چيزهايى را از زمين آفريده‌اند آيا آنها در آسمان‌ها شركتى دارند . . .

به عبارت ديگر اگر خدا در خلقت جهان شريكى داشت بايد جلوه‌ها و مظاهرى از خلقت آن شريك در زمين يا آسمان ديده مىشد و يك دسته قوانين متفاوت ديگرى بايد نافذ و كارگر مىبود .

( 1 ) . سوره ملك ، آيه 3 و 4 . ( 2 ) . سوره احقاف ، آيه 4 .