مفخر شرق سيد جمال الدين اسد آبادى (فارسى) — الصفحة ٣٥٥

7 : اقبال در خارج از هند و پاكستان

به قرنى آسمان فضل و دانش * فروزان اخترى زايد چو اقبال

ز پاكستان بود اقبال لكن * جهان او را كند اكرام و اجلال

سخنور خاص يك شهر و وطن نيست * كه مه تابد به كوه و دشت و اطلال

خوشا به روزگار مرد دانش * گر او را نيست جاه و منصب و مال

از اين دار فنا چون رخت بربست * كند جا در دل اخيار و ابدال

چو مرغ روح او از اين قفس رست * به بام عرش بگشايد پر و بال

يكى از شعر او آرد شواهد * يكى از گفتهء او گويد امثال

يكى گويد كه در شعبان سفر كرد * دگر گويد كه نى در ماه شوال

نباشد مرگ ، مردان هنر را * گواه من بود تاريخ احوال

كه گر با شهرت و عزت بميرد * ز نو زنده شود هر ماه و هر سال

از اين‌رو در جهان علم و فرهنگ * درخشد تا جهان باقى است ، اقبال

ساير نويسندگان و شعرا در ايران نيز مقالات و اشعارى در مدح اقبال نگاشته‌اند . آقاى مجتبى مينوى كتابى تحت عنوان اقبال