مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — الصفحة ٤٠٤

زيارت جامعهء ائمه عليهم السلام

اصفياى تو و كسى است كه طاعتش را بر خلق واجب كرده‌اى كه من آن را در مقابل خود قرار داده‌م . پروردگارا ! به حرمت او در نزد تو و به حقى كه او بر تو دارد درخواست دارم كه به من نگاه رحمتى از نگاههايت بنمايى كه پريشانيم را رفع كنى و حالم را در دنيا و آخرت نيكو گردانى ، زيرا كه تو بر هر كارى توانايى !

خداوندا ! همين كه گناهانم از شمار بيرون و از حد خود گذشت دانستم كه شفاعت كسى جز اولياى تو از آن قاصر است از اين رو از شهر و ديارم حركت كردم و با خوشحالى به ريسمان محكمى چنگ زده آهنگ ولىّ تو را كردم ، و اينك اى مولاى من او را به درگاه تو شفيع آورده‌ام و تو را به حق او سوگند مىدهم ، بر غربتم رحم كنى و توبه‌ام را بپذيرى .

خدايا ! من بر كار شايسته‌اى از گذشته‌ام تكيه نمىكنم و به حسنه‌اى كه حجّتى از جانب من باشد اعتماد نمىورزم . در حالى كه اگر من به قدر تمام حسنات خلق قبلًا داشتم و سپس با طاعت اوليايت مخالفت مىكردم ، آن حسنات مرا از جوار تو طرد مىكرد و بين من و آتش دوزخت فاصله نمىشد ، از اين رودانستم كه بهترين طاعتت ، طاعت اولياى تو است .

خداوندا ! به توجه من به كسى كه رو به او آورده‌ام ترحّم كن ، زيرا دانستم كه هيچ كس ارجمندتر از ايشان نيست ، به خاطر موقعيتى كه نسبت به تو دارند ، اى مهربان‌ترين مهربانان ! خدايا تو به احسان وصف شده‌اى و ولىّ تو نيز به شفاعت براى هر كه رو به او آيد معروف است بنابراين اگر از باب لطف از من شفاعت كند تو هم رو به من خواهى كرد و چون تو به من رو كنى ، به جايگاهى از بهشت نايل خواهم شد .

خداوندا ! چنان كه او را وسيله به درگاه تو قرار دادم ، تو هم با رضا و