سرداران صدر اسلام (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧

حمزه يا سنگر اسلام

كنند و انتقام او را از حمزه بستانند ، ولى ابو جهل به آنان گفت :

با ابوعمارة كارى نداشته باشيد ، چون به خدا سوگند من برادر زاده او را آماج دشنامهاى ركيكى قرار دادم .

و بدين گونه حمزه بر اسلام پايدار ماند . و با جان و دل پيروى از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله را گردن نهاد . پس از گرايش حمزه به اسلام ، قريش دانست كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از اين پس استوار و سرفراز خواهد زيست ، وحمزه همچون دژى پايدار در كنار اوست . از اين رو آنان از پاره اى اقدامات نارواى خود دست برداشتند . « 1 »

حمزه پس از زدن ابو جهل و پذيرش اسلام اين شعر را سرود :

اى ابو جهل ! ( حاصل ) رفتار زشت خود را بچش .

كه نتيجه خوى ستمگرانهء توست ،

ازموضع خصمانه خود پرده برداشتى ،

اگر از خدا پروا مى كردى ،

اين گونه سيه دل نمى شدى .

بينى ات به خاك ( مذلت ) ماليده خواهد شد

چون با اينكه به تو هشدار رسيده بود پيامبر خدا را آزردى

و حق را به صاحبش باز نگرداندى .

و بار ديگر در منجلاب گمراهى سقوط كردى . « 2 »

آرى حمزه همزمان با درگيرى با ابو جهل ، همهء پيوندهاى خود را با نظام بوجهلى گسست و به آيين محمدى پيوست . و در آستانه تولّدى نوين قرار گرفت .

( 1 ) . السيره النبويه ، ابن هشام ، ج 1 ، ص 311 ؛ سيره ابن‌اسحق ، ص 151 ؛ اسدالغابه ، ج 2 ، ص 46 ؛ اعيان الشّيعه ، ج 6 ، ص 245 ؛ مستدرك الصحيحين ، حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 192 .

( 2 ) . سيرهء ابن‌اسحق ، ص 152 .