شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥

ب ) واضع كيست ؟

مقدمهء دوم « وضع »

مقدمهء دوم « وضع »

امر دوم از مجموع سيزده امرى كه در مقدمه كتاب مطرح شده ، درباره وضع است و در آن مباحثى به‌ترتيب زير مطرح است :

الف ) رابطهء لفظ و معنى

الف ) رابطهء لفظ و معنى

ترديدى نيست كه ميان الفاظ و معانى آنها ارتباط و پيوند مستحكمى وجود دارد .

بگونه‌اى كه از شنيدن هر لفظى ، به معناى مخصوص منتقل مىشويم و چنان نيست كه از استماع هر لفظى به هر معنائى بتوان منتقل شد . ولى سؤال اينجاست كه آيا اين پيوند ، يك پيوند ذاتى و طبيعى است و از قبيل رابطه شمس و ضياء ، نار و حرارت و . . . مىباشد ؟

يا يك علقهء جعلى و اعتبارى و قراردادى است ؟ در اين مورد سه نظريه مطرح است :

1 - ارتباط مذكور ذاتى و طبيعى است

2 - ارتباط مذكور جعلى و وضعى است

3 - ارتباط مذكور هم ذاتى و هم جعلى است

و حق قول دوم است كه در اصول الفقه آمده و مرحوم آخوند اين بحث را در كفايه نياورده‌اند .

ب ) واضع كيست ؟

ب ) واضع كيست ؟

حال كه ارتباط مذكور جعلى و قراردادى شد ، سؤال اينست كه من الواضع ؟ جاعل كيست ؟ ايجادكننده اين پيوند چه كسى است ؟ آيا خداوند است ؟ يا فرد معينى در هر لغت