ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ٣٣٢
رستاخيز خورشيد
رستاخيز خورشيد
رستاخيز خورشيد
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ [ التكوير ] .
راغب گويد : « كور » دربارهء هر چيز عبارت است از گرد آوردن و جمع كردن اجزاء پراكندهء آن چيز ، مانند : كور عمامه ، و اينكه فرمايد : يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهارِ وَ يُكَوِّرُ النَّهارَ عَلَى اللَّيْلِ بدين معنى است كه از شب داخل روز و از روز داخل شب كند ، كه نتيجه‌اش بلند و كوتاه شدن روز و شب است ، و گويند :
إكتار الفرس - هنگاميكه اسب براى دويدن دم خود را جمع كند ، و شهرستانها را كورة گويند ، بدين لحاظ كه خانه‌ها و محله‌ها در آن گرد يكديگرند .
بنابرآنچه ياد كرديم : تكوير خورشيد عبارت خواهد بود از اينكه پروردگار بهنگام رستاخيز ، اين كرهء عظيم را جمع خواهد كرد ، و اطراف و جوانبش را روى هم خواهد نهاد ، طبعا از آنچه بوده بسى كوچكتر و ناچيزتر خواهد شد ، و روشنائى و حرارت كنونى خود را از دست خواهد داد .
آرى : سوخت اين چراغ آسمانى بنابودى مىگرايد ، ولى اين را هم بايد دانست كه هر سوختى آن هنگام كه تمامى ذراتش مشتعل گردد از آنچه بوده خيلى داغتر مىشود ، پس آنگاه يكباره رو بضعف و خاموشى ميرود ، و فاصلهء ميان خورشيد و ماه برداشته مىشود .
قال تعالى : وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ آرى چراغ خورشيدى نيز بهنگام احتضار سرى ببرادر كوچكتر خود مىزند و از او عيادت مىكند .
دانشمندان كيهان‌شناس كه در عناصر اجرام آسمانى شب و روز در تفكرند راجع برستاخيز خورشيد و ماه سخنانى دارند ، و كتابهائى هم در اين پيرامون نگاشته‌اند ، و بشر هنوز از مسكن خود آنگونه كه شايد آگاه نيست ، و درك اجرام آسمانى و رستاخيز آنها بطريق اولى براى او ابهام‌آميز است .