ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ٣٣٠
قيامت آسمان و ستارگان :
« وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ » [ المرسلات 9 ] .
درپى اين حوادث سوراخها و رخنه‌هائى در آسمان پديد ميگردد .
« وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً » [ النبأ 20 ] .
و درهاى بسته آن گشوده مىشود ، گوئى كه تمامى جو آسمان دربها است « فكانت ابوابا » .
« وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا » [ الفرقان 25 ] .
چنان مينمايد كه آيهء فوق بروش آيهء « يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ » باشد ، به اين بيان كه آسمان شكافته مىشود ، و سازمان كنونى آسمانيش بر هم مىخورد و به حالت و صورت ابرى ، گازى رجعت مينمايد .
اما اين معنى چندان سازش با چهرهء ادبى جمله ندارد ، زيرا « باء » بالغمام ظاهرا براى سببيت است ، و روى اين اصل انشقاق آسمان بوسيلهء ابرها خواهد بود ، اما چگونه ابريست كه اين سقف مستحكم بلند را ميشكافد ؟ العلم عند اللّه .
گمان ميرود اين غمام همان باشد كه در آيهء : هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ ياد شده است .
اين است رستاخيز آسمان ، و گمان نرود كه در چنان حادثه‌اى در آفرينش وقفه ايجاد شود ، بلكه آفرينشى دگر آغاز خواهد شد .
* * *