ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى) — الصفحة ١٣٦
نيروى جاذبهء زمين :
شكى نيست كه خدا نيروى مرموزى كه نگهبان آنهاست « جاذبه » در تمامى آنها نهاده چنان كه دربار آسمان و اخترانش فرمايد :
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها [ رعد 2 ] .
خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها [ لقمان 10 ] .
خدا است كه آسمانها را آفريد و بلند كرد ، بدون آنكه ستون و پايه‌اى محسوس - به زير اين سقف بلند و پرستاره - نهد .
آرى بىپايه نيست ولى به چشم هم نميخورد « 1 » پايه‌اش نيروى مرموز جاذبه و يا
X
است ، كه دست تواناى آفريدگار در تمامى عوالم مادى نهاده ، كه بجاى عواطف درونى موجودات حساس كه موجب جلب و جذب و پيوستگى آنها است در اين كرات عظيم نيروى جذب و كشش نهاده ، تا بر يكديگر سقوط نكنند ، و نظم جهان خلقت همچنان برقرار باشد .
راستى اگر راننده و گردانندهء اين فوجهاى بىحساب فضاپيماهاى بزرگ آنى غفلت ميداشت ، و يا بخواب ناز ميرفت ، و يا آنها را به حال خود وا ميگذاشت « 2 » چه روى ميداد ؟ !
( 1 ) - در خبر است از حضرت صادق ( ع ) كه : « فتم عمد و لكن لا ترونها » آسمانها پايه دارند ولى ديدنى نيستند . مجمع البيان از عياشى بسندش از حسين بن خالد از حضرت ابى الحسن الرضا ( ع ) . و در كتاب ايوب پيغمبر ( 26 - 7 ) نيز درباره اينكه زمين را استوانه‌اى نيست ، فرمايد : و خداى الهام‌دهنده زمين را به لا شىء معلق ميدارد يعنى زمين در فضا معلق است و نه آنكه بر استوانه‌اى قرار داشته باشد . ( 2 ) - چنان كه در رستاخيز عمومى جهان چنان حادثه‌اى رخ خواهد داد كه : « وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ . وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ » و در پايان كتاب تحت عنوان رستاخيز جهان بيايد انشاء اللّه .