سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٩
47
644 . از امام باقر - عليه‌السّلام - نقل شده است كه به مردى فرمود : « فلانى ! با مالداران همنشينى مكن ، بنده با آن‌ها همنشينى مىكند در حالى كه خود را در گرو نعمت خدا مىبيند و از كنار آنان برنمىخيزد ، مگر اين‌كه خود را وامدار نعمت خدا نمىبيند . »
645 . اميرالمؤمنين - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « فقر و نادارى ، موجب فراموشى ( خدا ) است . »
646 . « نادارى ، اندوه است . »
647 . « گور ، بهتر از نادارى است . »
648 . « تنگدستى ، اخلاق را تباه مىكند . »
649 . « هر كس نادارى خود را آشكار كند ، ارزش خود را كاسته است . »
650 . « فقر ، موجب آراستگى ايمان است . »
651 . « پنهان كردن تنگدستى و بيمارىها از جوانمردى است . »
652 . « نادارى ودارايىبعد ازحضور درپيشگاه خدا وعرضه اعمال براو معلوم مىشود . »
653 . « بخشندگى فقير او را بزرگ مىكند و بخل دارا او را پست مىسازد . »
654 . « يك درهم ( پول سياه ) فقير نزد خداوند از يك دينار ( سكه طلا ) ثروتمند بهتر و پاكيزه‌تر است . »
655 . « ستم را با عدالت درمان كنيد و نادارى را با صدقه دادن و بخشش . »
656 . « چه بسا فقيرى كه از هر مالدارى ، بىنيازتر است . »
657 . « خسارت فقر ، پسنديده‌تر از شرّ ثروت است . »
658 . « هر كس سلامتى را دوست دارد ، بايد فقر را برگزيند و هر كس آسايش را دوست دارد ، بايد زهد در دنيا را برگزيند . »
659 . « هر كس فقر بر او فشار آورد ، زياد بگويد : لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم . »
660 . « آيا جز اين است كه مردم ، دو گروهند : فقيرى كه با فقرش مبارزه مىكند يا ثروتمندى كه نعمت خدا را به كفر تبديل كرده است . »