سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٧
27
301 . « هرچه در آسمان‌ها و زمين است ، از آن اوست و آنان‌كه در نزد او ( مقرّب ) هستند ، از عبادت پروردگار تكبر نكرده و خسته نمىشوند . »
302 . « پس اگر ايشان تكبر كردند ، ( بدان ) كسانى كه در نزد پروردگارت ( مقرّب ) هستند ، شب و روز او را تسبيح مىكنند و خسته نمىشوند . »
303 . « همانا كسانى كه در نزد پروردگارت ( مقرّب ) هستند ، نسبت به عبادت او تكبر و گردن‌فرازى نكرده و او را تسبيح و سجده مىنمايند . »
304 . « پرهيزكاران را در ( قرب ) جوار پروردگارشان بهشتهايى سراسر نعمت ، اختصاص يافته است . »
305 . « پرهيزكاران در ميان باغها و نهرهاى بهشتى ، در جايگاه صدق ، در ( قرب ) جوار پادشاه مقتدر ، آرام گرفته‌اند . »
306 . « ايشان را در ( قرب ) جوار پروردگارشان ، خانهء امن و آسودگى است و او در آن‌چه انجام مىدهند ، ايشان را سرپرست و دستگير است . »
307 . « و آن‌هايى را كه در راه خدا كشته شدند ، مرده مپنداريد ؛ بلكه زنده‌اند و در نزد ( قرب ) پروردگارشان روزى داده مىشوند . »
حديث
308 . در حديث معراج دربارهء صفات اهل خير و آخرت آمده است : « هيچ چيز ، حتى به قدر چشم برهم زدنى ، آنان را از خدا باز نمىدارد . »
309 . « در دلش توجّه به مخلوق نمىيابم . . . در برابر روحش تمام درهاى آسمان را مىگشايم و تمام حجابهاى بين خود و او را بر مىدارم . . . و ميان من و روحش هيچ حجابى وجود ندارد . »
310 . « و راز و نيازشان با پروردگارشان است كه برتر از هر چيز و مسلّط بر علم و قدرت آن‌هاست . »
311 . نيز در خصوص آن‌چه در آخرت به اهل زهد داده مىشود ، آمده است : « و بر روى خود از ايشان پرده نپوشم و به اقسام لذّت‌ها ، همچون هم‌كلامى و همنشينى با خودم در مقعد صدق ، بهره‌مندشان سازم و با آنان از كارها و زحمات دنيايشان ياد