عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤

ذكر

[ الَّذى نَوَّرَ قُلُوبَ الْعارِفينَ بِذِكْرِهِ ]

ذكر

ذكر

پروردگارى كه دل‌هاى عارفان را از تيرگى غفلت و غبار ظلمت نجات داد و به نور يادش روشن نمود .

شايد بتوان گفت : منظور از ذكر در اين جمله قرآن مجيد است ، چنان كه در بسيارى از آيات ، از آن به عنوان ذكر ياد فرموده :

[ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ ] « 1 » .

همانا ما قرآن را نازل كرديم ، و يقيناً ما نگهبان آن [ از تحريف و زوال ] هستيم .

لذا معنا اين مىشود كه عارفان با توفيق حضرت حق ، به كتاب الهى تسليم شده و موفّق به شناخت مفاهيم ملكوتى آن شدند و از پى معرفت به اجراى فرامين آن برخاستند و از اين طريق ، تاريكى جهل و ظلم بر نفس و بىايمانى را زدوده و خانهء قلب را به نور ملكوتى قرآن روشن كردند و با اين چراغ پر فروغ الهى در بين مردم زيستند :

( 1 ) - حجر ( 15 ) : 9 .