عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٧

اميد در روايات

يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ] « 1 » .

بگو : اى بندگان من كه [ با ارتكاب گناه ] بر خود زياده روى كرديد ! از رحمت خدا نوميد نشويد ، يقيناً خدا همهء گناهان را مىآمرزد ؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است ؛

اميد در روايات

اميد در روايات

عَنْ جُنْدَبِ الغِفارى أَنَّ رَسُولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قالَ : إِنَّ رَجُلًا قالَ يَوْماً وَاللّهِ لا يَغْفِر اللّهُ لِفُلانٍ ، قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ : مَنْ ذَا الَّذى تَألى على أَنْ لا أَعْفُوَ لِفُلانٍ ؟ فَإِنّى قَدْ غَفَرْتُ لِفُلانٍ وَأَحْبَطْتُ عَمَلَ الْمُتَألّى بِقَوْلِهِ لا يَغْفِرَ اللّهُ بِفُلانٍ « 2 » .

ابوذر غفارى از نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله نقل مىكند : مردى يك روز گفت : به خدا قسم خدا فلانى را نمىبخشد ، خداوند فرمود : چه كسى قسم خورد كه من فلانى را نمىبخشم ؟ حتماً او را آمرزيدم و عمل آن قسم خورده را به خاطر آن كلمه بىجايى كه گفته بود حبط كردم .

« شيخ مفيد » به اسنادش از ابو جعفر طايى واعظ و او از وهب بن مُنَبَّه نقل مىكند :

قَرأتُ فى زَبُورِ داوُد اسْطُراً مِنْها ما حَفِظْتُ وَمِنْها ما نَسَيْتُ ، فَما حَفِظْتُ قَوْلُهُ يا داوُدُ ! اسْمَعْ مِنِّى ما اقُولُ مَنْ اتانى وَهُوَ يُحِبُّنى ادْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ يا داوُدُ ! اسْمَعْ مِنّى ما اقُولُ وَالْحَقُّ مَنْ أتانىِ وَهُوَ مُسْتَحْى مِنْ الْمَعاصِى الَّتى عَصانى بِها غَفَرْتُها لَهُ

( 1 ) - زمر ( 39 ) : 53 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 6 / 4 ، باب 19 ، حديث 3 ؛ الأمالى ، شيخ طوسى : 58 ، المجلس الثانى .