عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥١

توبهء « وحشى »

آمده است :

وحشى و يارانش پس از به شهادت رساندن « حمزه » عموى پيامبر به مكّه فرار كردند ، سرانجام از عمل خود پشيمان شدند ، نامه‌اى به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نوشتند كه ما بر كرده خود پشيمانيم و علاقه‌منديم به آيين اسلام رو كنيم ؛ ولى يكى از آيات قرآن مانع ماست آنجا كه مىفرمايد :

[ وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ ] « 1 » .

و آنان كه معبود ديگرى را با خدا نمىپرستند ، و كسى را كه خدا خونش را حرام كرده است ، جز به حق نمىكشند ، و زنا نمىكنند .

چون ما مرتكب گناهِ شرك و قتل و زنا شده‌ايم ، اميد به رحمت نداريم .

در جواب نامهء وحشى اين آيه نازل شد :

[ إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ ] « 2 » .

مگر آنان كه توبه كنند و ايمان آورند و كار شايسته انجام دهند كه خدا بدىهايشان را به خوبىها تبديل مىكند .

پيامبر صلى الله عليه و آله شخصى را مأمور كرد تا به مكّه رفته و اين آيه را براى وحشى و يارانش بخواند . پس از آن كه از آيهء مورد نظر با خبر شدند گفتند : اين شرطى شديد و تكليفى دشوار است ، ما مىترسيم از عمل كننده‌هاى اين آيه نشويم .

حق تعالى اين آيه را فرستاد :

( 1 ) - فرقان ( 25 ) : 68 . ( 2 ) - فرقان ( 25 ) : 70 .