عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣

هاديان راه

و منايا شده و لياقت يافتن اسم اعظم را پيدا كردند :

« ارْواحُ الاحْبابِ فى قَبْضَةِ الْعِزَّةِ يُكاشِفُهُمْ بِذاتِهِ وَيُلاطِفُهُم بِصِفاتِهِ « 1 » » .

روح عاشقان در قبضهء عزّت معشوق است ، با ذاتش بر آنان تجلّى مىكند و با صفاتش با آنان ملاطفت مىنمايد .

عزيزى را ديدند در آن وقت كه حال بر وى تنگ شده بود ، طرب و شادى مىكرد ، گفتند : اين چه طرب است ؛ گفت : در اين طرب چه عجب است ؛

« وَقَدْ قَرُبَ وِصالُ الحبيبِ وَفِراقُ الْعَدّوِّ « 2 » » .

« وصال محبوب نزديك شد و نقطهء جدايى از دشمن كه نفس امّاره است رسيد » .

با رسيدن به مقامى كه وحى براى انسان مقرّر نموده ، همهء شؤون آدمى خدايى مىشود :

حركت به دستور خدا و براى خدا و از خدا و به خدا و اين است عاقبت خلوص و متابعت از روش انبيا .

[ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ] « 3 » .

ما مملوك خداييم و يقيناً به سوى او بازمىگرديم .

هنگامى كه انسان با كمك حق و با پيروى از تعاليم انبيا و امامان عليهم السلام ، با همّتى و الا و اراده‌اى قوى ، به حركت در راه مستقيم الهى موفّق شد و به فهم اين حقيقت رسيد كه آن چه در ميدان وجود خودنمايى مىكند و همه علل و اسباب و ابزارى

( 1 ) - روح الارواح : 348 . ( 2 ) - روح الارواح : 348 . ( 3 ) - بقره ( 2 ) : 156 .