شرح مكاسب (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٠

( 6 ) ( مسأله ششم - تنجيم )

اين گفتار تصديق كند از خداوند مستغنى شده و نياز به استعانت از او ندارد و به تو نيازمندتر است تا به خداوند ، چرا كه هر لحظه ارادهء كارى نمود به تو مراجعه كرده و تو طالع او را ديده و حكم مىكنى به خيرات و شرور . « 1 »

5 - روايت عبد الملك بن اعين از امام صادق ( ع ) كه در من لا يحضره الفقيه آمده : راوى مىگويد : به امام صادق ( ع ) عرض كردم : من مبتلا شده‌ام به مطالعه در نجوم [ يعنى مريض اين كار هستم و خيلى علاقمندم و اين كار را مىكنم . ] هر وقت مىخواهم كارى انجام دهم اوّل به نجوم مراجعه مىكنم اگر طالع خير [ كوكبى را كه طلوع كرده و بدان فال نيك مىزنند ] را ببينم اقدام مىكنم و اگر طالع شرّ را ببينم ترك مىكنم و مسافرت نمىروم .

حضرت فرمود : آيا براساس محاسبات نجومى قضاوت و حكم هم مىكنى ؟

[ اى تحكم بانّ الامور الفلكية مؤثرة فى الامر المستقبل ؟ ]

عرض كردم : آرى .

فرمودند : كتابهاى نجوم را بسوزان « 2 » [ چرا كه اينها از كتب ضاله شده در حق تو . ]

6 - روايت فضيل بن عمرو كه در معانى الاخبار مرحوم صدوق آمده : در تفسير آيهء شريفهء : وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ . . .

حضرت فرمود : و امّا كلمات كه جناب ابراهيم بدانها آزمايش شد عبارتند از :

الف : ما ذكرناه يعنى همين كه براساس كواكب و اوضاع فلكيه به خير و شر بودن حكم كند و يا ما ذكرنا يعنى آزمايش به خمسهء طيّبه .

ب : معرفت و شناخت نسبت به اينكه باريتعالى قديم است .

( 1 ) وسايل الشيعه ج 8 ص 269 باب 14 من ابواب آداب السفر حديث 4 . ( 2 ) من لا يحضر ج 2 ص 267 حديث 2402 ، و وسائل الشيعه ج 8 ص 268 باب 14 ، حديث اوّل .