رسائل حجابيه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٨
مقام ششم اين است كه استثنا فرمود آنچه را كه از تحت اختيار زنها خارج است
يعنى حكمين مذكورين اختصاص به مؤمنين ندارد ، بلكه مؤمنات هم مكلّفه به آنها هستند .
مقام پنجم اين است كه تشديد فرمود اين حكم را در حق مؤمنات
مقام پنجم اين است كه تشديد فرمود اين حكم را در حق مؤمنات
به قول خودش كه فرمود : « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ » ؛ يعنى ابتدا و شروع نكنند « 1 » به آشكار نمودن زينتهاى خود ، و مقصود از اين ، سدّ باب اظهار زينت است از اوّل امر تا به پيرامون آن نگردند . و متكفّل افادهء اين معنا قرار داد ماده « يبدين » را كه متهيّىء به هيأت مضارع و مدخول حرف نهى گرديده است ؛ لذا نفرمود : « لا يظهرن » و نه « لا يكشفن » . يعنى مقصود سدّ باب شروع و ابتداء است ، نه نهى از امتداد و يا تكرّر اوست و نه نهى از سعهء دائره ظهور و كشف است ؛ چه هريك از اينها بعد از سدّ باب ابتداء بالاولويّة القطعيه ممنوع مىشوند .
مقام ششم اين است كه استثنا فرمود آنچه را كه از تحت اختيار زنها خارج است
مقام ششم اين است كه استثنا فرمود آنچه را كه از تحت اختيار زنها خارج است
به قول خودش كه فرمود : « إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها » ؛ أى ظهر ظهورا قهريّا ؛ پس اختيار فرمود در اين قولش مجرّد را بر مزيد تا افاده كند اينكه آنچه خارج شده از تحت اين حكم ، ظهور قهرى است ، چه آن خارج است از او موضوعا . بيان مطلب اينكه زينتى كه بنى نوع انسان متزّين به آن مىشود دو قسم است : يكى عبارت از محاسن فطرت و خلقت از قبيل موهاى سر و پيشانى و ابروها و چشمها و مژهء چشمها و گوشها و بينى و گونه و دهن و لبها و چانه و قبقب و گردن و بازوها و كفّين ؛ بلكه سينه و ساقين و مچ پاها و قدمين . دومى عبارت است از محاسن عارضيّه از قبيل لباس و كحل و خضاب و وسمه و گردنبند و خزامه و . . . « 2 » كه در ميان اعراب معمول است و بازوبند و دستبند و خلخال و حجل « 3 » و نحو اينها كه زنها متزيّنه به آنها مىشوند ؛ به اين معنى كه از بودن هر يكى از اينها در محل خود زينت انتزاع مىشود ، نه اين است كه اينها ذاتا زينت هستند ، بلكه اينها آلت زينت هستند و لذا خواهيم گفت كه مراد از زينت ، معناى حقيقى اوست .
ثمّ همهء لباس زين زينت است ؛ حتى آنچه روى لباسها است . از قبيل چادر و عبا ؛ خصوص اينكه ابريشم يا ملوّن و رنگبهرنگ بوده باشد ، لكن آنچه روى لباسها است ، ظهورش امرى است قهرى و محتاج به اظهار نيست ، همچنين ساتر سر و صورت و كفّين و
( 1 ) . اين ترجمه براى « يبدين » نياز به بررسى دارد . ( 2 ) . در اينجا نام دو زينت ديگر ياد شده كه درست خوانده نشد . ( 3 ) . در مجمع البحرين گويد : حجل همان خلخال است .