رسائل حجابيه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٦

[ استدلال به آيات حجاب ]

اكتفا مىشود :

الاولى : « وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ » ؛ « 1 » يعنى زمانى كه سؤال كنيد از زن‌هاى پيغمبر متاع و چيزى را ؛ پس سؤال كنيد از عقب پرده . اين كريمه صريح است در اين‌كه زوجات پيغمبر در عقب پرده حجاب بودند و مردها حق نداشتند چيزى از آنان درخواست كنند مگر از عقب پرده . كسى نگويد شايد اين حكم از مختصّات زوجات طاهره باشد ؛ پس دربارهء زن‌هاى امّت جارى نيست ؛ زيرا كه آيهء شريفهء « لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » ؛ « 2 » دلالت دارد بر اين‌كه بايد ساير زن‌ها هم به زوجات طاهره تأسّى جويند بلكه در جايى كه آن مخدّرات كه به سمت مادرى مسلمانان موسوم بودند ، بايد در حجاب باشند ، ساير زن‌ها به طريق اولى بايد ملتزم حجاب باشند . اگر گفته شود : فقهاى اصحاب در كتب فقهيّه خصايصى از براى پيغمبر صلى الله عليه و آله قائل شده‌اند ؛ شايد اين هم يكى از خصائص نبى باشد ؛ در جواب گوييم : خصاص نبىّ محدود و محصور است . اين حكم از آن جمله نيست .

آيهء دوم : « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ « 3 » ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ » ؛ « 4 » يعنى اى پيغمبر ! بفرما به زن‌هاى خود و دختران و زن‌هاى اهل ايمان بچسبانند به خود از چادرهاى خود . اين مطلب نزديك‌تر است به اين‌كه شناخته شوند و كسى متعرّض آن‌ها نشود .

در تفسير اين كريمه وارد است كه جوان‌هاى عرب‌ها سر راه زن‌ها مىنشستند و با آن‌ها مزاح و شوخى مىكردند و فيما بين خانم‌هاى محترمه و كنيزهاى بىسروپا فرقى نمىگذارند . اين آيت نازل شد و مخدّرات مأمور شدند كه با چادرهاى خود سروصورت خود را بپوشانند تا بدين سبب ممتاز شده از تعرّض هواپرستان مصون و محفوظ بماند .

فعلا به همين مقدار در اين مقام اكتفا مىشود . شايد در شمارهء آينده به شرح و تفصيل ساير ادلهء آيات و اخبار و نقض و ابرامى كه در اين موضوع است ، موفّقيّتى حاصل كنيم .

فقط در اين‌جا مىگوييم ، مراد از زينت ظاهره در فقرهء شريفهء إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها صورت و كفّين نيست ؛ بلكه همان لباس ظاهرى است كه در واقع ، چادر و جلباب است . دليل اين مطلب آن است كه لفظ ظهر [ را ] كه فعل لازم است فرموده ، نه لفظ اظهرن ؛ پس مراد آن است كه زن‌ها زينت‌هاى خود را براى غير محارم ظاهر نسازند ، مگر آنچه كه به خودى خود ظاهر و


( 1 ) . احزاب ، 53 ( 2 ) . احزاب ، 21 ( 3 ) . فى المجمع : الجلباب ، الخمار المرأة الّذى يغطّى رأسها و وجهها اذا خرجت لحاجة . ( 4 ) . احزاب ، 57