رسائل حجابيه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٠

جواب از مقالهء شيخ محمد تقى اصفهانى كه تعبير از نامش من بعد به اصفهانى مىنماييم

جواب از مقالهء شيخ محمد تقى اصفهانى كه تعبير از نامش من بعد به اصفهانى مىنماييم

جواب از مقالهء شيخ محمد تقى اصفهانى كه تعبير از نامش من بعد به اصفهانى مىنماييم

اگرچه در تعيين وطن مألوف خود هم خلاف واقع گفته ؛ زيرا كه از توابع اصفهان است نه خود شهر اصفهان .

اصفهانى : اول عنوان خود را « فقيه شهر به رفع حجاب مايل نيست » نموده . « 1 »

مهجوره : ايرانىها مخصوصا هركس طهران و مشهد رفته ، دانسته كه بافندهء اين اشعار چه كس بوده و افعالش چه چيز و عقيده‌اش چگونه . و آن‌كه خود را از طايفهء ضالّهء مضلّه مىدانسته ، ولى به آن‌ها هم دروغ گفته ، بلكه مروّج شرع نيچر و طبيعت بوده كه از مردنش مسلمانان خنك‌دل و براى فوتش عباراتى خوشگل سروده‌اند . قصائدى كه در شرب خمور و لواط و زنا و ساير فسق و فجور خود گفته و قائل به حلّيّت آن‌ها شده ، معروف است .

اصفهانى گويد : آنچه از آيات و احاديث و عقل اطلاع حاصل كردم ، مىنگارم .

مهجوره : از جواب اين ضعيفهء ناچيز ظاهر خواهد شد كه سركار هيچ اطلاعى پيدا نكرده‌ايد ، بلكه خدعه كردى يا وارونه فهميدى .

اصفهانى گويد : در تفسير ملا فتح الله - رحمة الله عليه - [ منهج الصادقين ] وقتى آيهء حجاب را به قول آقايان تفسير مىكند ، عقايد مفسّرين را مختلف مىنويسد . بعضى مىگويند واجب است و بعضى مىگويند واجب نيست .

مهجوره : اوّلا آن مرحوم حجاب را به قول ائمهء اطهار عليهم السلام تفسير مىكند نه به قول آقايان . ثانيا در ذيل تفسير غضّ ابصار ، اقوال سه نفر از مفسّرين را گفته نه در تفسير آيهء حجاب ؛ و خودش استثناء وجه و كفّين را در صلات دانسته نه در احكام نظر . « 2 » و مفسّرين در وجوب حجاب متّفقند نه مختلف . ثالثا سركار چرا آخر كلامش را كه از كنز العرفان در تفسير الّا ما ظهر منها آورده ، نقل ننمودى كه مىفرمايد : مراد از زينت ظاهره ، ثياب است فقط و اين اصحّ است در نزد من ، به جهت اطباق فقها بر آن‌كه همهء بدن زن عورت است مگر بر زوج و محارم ، تا آن‌كه فرمايد : اما باقى اقوال در زينت ظاهره كه آن وجه و كفّان يا كحل يا خضاب يا خاتم است ، ضعيف است و غير محققانه ؛ پس اگر ضرورت واقع شود به


( 1 ) . اشاره كرديم كه اين مصرعى از ايرج ميرزا است كه اشعار فراوانى در نكوهش حجاب در ديوانش دارد . زينب بيگم از اين شعر آگاه بوده و به اشعار ديگر ايرج ميرزا در باب فسق و فجور و غير ذلك در سطور بعد اشاره كرده است . ( 2 ) . منهج الصادقين ، ج 6 ، ص 296 ( و اصحّ آن است كه اين در حال صلات است نه در نظر ؛ زيرا كه همهء بدن حرّه عورت است ، و مر غير زوج و محرم را جايز نيست نظر كردن به شىءاى از آن مگر به جهت ضرورت چون معالجه و تحمل شهادت . )