رسائل حجابيه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١١٤
آيات قرانيه
نمايند و مبالغه در حجاب و تستّر بكنند و در پوشاندن زينت خيلى احتياط كنند و در كشف آن از خدا بترسند . تصريحى از زينت‌هاى ظاهره نفرموده كه كدام زينت مستثناى از حجاب باشد ، بلكه به طريق اجمال فرمود : « إلّا ما ظهر منها » . و همچنين محض تأكّد در حجاب و تستّر بود كه نهى از ابداى زينت نمود تا آن‌كه مواقع زينت به طريق اولى مستور و محتجب بماند ؛ و مقصود از زينت مواقع زينت است و آن عضوى است كه زينت در آن قرار گرفته است .
و پس از آن‌كه زينت‌هاى ظاهرهء عاديه را استثنا فرمود ، در تعقيب تأكيد حجاب به تعليم كيفيّت احتجاب پرداخت و فرمود : « وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ » ؛ يعنى سرپوش‌هاى خود را چه چهار قدچه ، لچك‌چه ، عباچه ، پتوچه ، قطيفه ، و هرچه كه براى پوشيدن سرشان معمول مىدارند ، بايد بطورى آن خمار و سرپوش‌ها بر سر بپوشند كه دامن آن آويخته شده ، گريبان را هم فراگيرد كه پوشيده گردد ؛ و اين تعليم براى آن بود كه زنان جاهليّت گريبان‌هاى خود را به طورى قرار مىدادند كه گلو و سينه و اطراف آن پيدا بود ؛ خمار و سرپوش را هم كه بر سر مىبستند ، حاجب آن‌ها نمىشد ؛ لهذا به اين آيت ، ترتيب بستن خمار را تعليم فرمود تا آن‌كه در ضمن بستن خمار گريبان‌ها هم پوشيده گردد .
و پس از آن‌كه امر به عدم ابداى زينت فرمود ، به ذكر محارم پرداخت و گفت : زينت‌هاى باطنى خود را ظاهر نسازيد مگر براى شوهران و ساير محارمى كه ذكر آن‌ها را يك‌به‌يك فرموده است .
و پس از امر به غضّ بصر و حفظ عورت و عدم اظهار زينت و آويختن خمار بر گريبان در مقام تعقيب از حجاب و تستّر ، تكليف رفتار و حركت زن را هم معيّن فرمود و گفت :
« وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ » مىفرمايد به زن‌ها بگو كه در راه رفتن پاها را به زمين نكوبند كه زينت‌هاى پنهانى آفتابى شود ؛ يعنى اگر خلخال در پاها يا النگويى در دست دارند يا آن‌كه به‌طور معمول اين دوره ، كفش جير در پا مىنمايند ، طريقى راه بروند كه صداى خلخال و النگو بلند نشود كه نامحرمان بر زينت‌هاى پنهانى ايشان مطّلع گردند .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ [ روى هم بگردانند زن‌ها ] عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ [ چادرهاى خود را ] ذلِكَ [ نوع تستر و چادرپوشى ] أَدْنى [ به معروفيت نزديك‌تر است كه شناخته به صلاح شوند ] أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ [ تا از اهل ريبه اذيّت نشوند ] وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً » . « 1 »
مىفرمايد : اى پيغمبر ! زنان و دختران خود را و همچنين زنان اهل ايمان را بفرما كه چادرهاى خودشان را كه مىپوشند ، آن چادرها را بر سر و صورت و اندام خود بچسبانند و
( 1 ) . احزاب ، 59