شرح رسائل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٤

( تنبيه دوّم )

هماهنگ قرائت شده

2 - در برخى از آيات قرآن ميان قراء اختلاف در قرائت مشاهده مىشود . قسم اول موضوع بحث نيست انما الكلام در قسم ثانى است خود اين قسم به دو شعبه منشعب مىشود :

1 - گاهى اختلاف در قرائت سبب اختلاف در حكم شرعى نيست نظير قرائت مالك و ملك در نماز

2 - و گاهى اختلاف در قرائت منشأ اختلاف در نتيجه و حكم شرعى است فى المثل در آيهء حيض مىخوانيم و اعتزلوا النساء فى المحيض حتى يطهرن ، كلمه يطهرن در آيه دو گونه قرائت شده :

1 - يطهّرن با تشديد از باب تفعل و معناى آيه اينست كه مباشرت با زن بعد الحيض حرام است تا زمانى كه خون حيض منقطع شود و غسل حيض هم حاصل شود زيرا كلمه يطهرن با تشديد به معناى يغتسلن است و غايت حرمت غسل است نظير آيهء شريفهء ديگر : وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فاطهروا . . .

2 - يطهرن با تخفيف از باب فعل يفعل - طهر يطهر و معناى آيه اينست كه مباشرت با زوجه در حال حيض حرام است تا زمانى كه زن از خون حيض پاك شود يعنى ديگر رحم خون نبيند و اين به مجرّد قطع دم حاصل مىشود پس مجامعت بعد از قطع دم و قبل از غسل جايز است چون يطهرن يعنى نقاء المحل حال در مواردى كه اختلاف در قرائت سبب اختلاف در حكم مىشود چه بايد كرد ؟

مقدّمه : اختلاف است كه آيا همهء قرائتهاى مختلفه متواترند يعنى در حدّ تواتر از پيامبر براى ما نقل شده و يا هيچ‌كدام از قرائتها متواتر نيست و اصولا روز اول قرآن بدون اعراب‌گذارى بدست ما رسيده ولى قراء سبعه كه