زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٨
يكتاپرستى
عبادت بتها ، مردم را از پرستش آنها منع نمود :
« وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكَ وَ لا يَضُرُّكَ فَانْ فَعَلْتَ فَانَّكَ اذاً مِنَ الظَّالِمينَ » « 1 »
غير خداى يكتا هيچ يك از اين خدايان باطل كه به حال تو نفع و ضررى ندارد به خدايى مخوان و گرنه ( مشرك شده ) و از ستمكاران خواهى بود .
و با بيان اين حقيقت كه بتها نه مالك نيازمندىهاى انسان هستند و نه وزير و معاون ، و نه آبرومندِ نزد مالك اصلى مىباشند ، پرستش آنها را كارى غير عاقلانه خواند :
« قُلِ ادْعُوا الَّذينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمواتِ وَ لا فِى الْارْضِ وَ ما لَهُمْ فيها مِنْ شِرْكٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهيرٍ » « 2 »
بگو : كسانى را كه غير از خدا ( معبود خود ) مىپنداريد . بخوانيد ! آنها به اندازه ذرّهاى در آسمانها و زمين مالك نيستند و نه در ( خلقت و مالكيت ) آنها شريكند و نه ياور او ( در آفرينش ) بودند .
و خداوند متعال را كه آفريدگار و پروردگار همه اشيا است شايسته پرستش خواند :
« يا ايُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذى خَلَقَكُمْ وَالَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ » « 3 »
اى مردم ! پروردگار خود را پرستش كنيد ؛ آن كس كه شما ، و كسانى را كه پيش از شما بودند آفريد ؛ تا پرهيزگار شويد .
و مردم را به نفى شرك و اخلاص در عبادت دعوت نمود : « قُلْ انَّ صَلاتى وَ نُسُكى وَ مَحْياىَ وَ مَماتى لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ » « 4 »
؛ بگو نماز و تمام عبادات و زندگى و مرگ من همه براى پروردگار جهانيان است .
و گناه شرك را غير قابل عفو معرّفى كرد :
( 1 ) - يونس ( 10 ) ، آيهء 106 .
( 2 ) - سبأ ( 34 ) ، آيهء 22 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) ، آيه 21 .
( 4 ) - انعام ( 6 ) ، آيهء 162 .