زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧
تعصّبات جاهلى
فَاللَّه اللَّه فى كِبْرِ الْحمِيَّةِ وَ فَخْرِ الْجاهِلِيَّةِفَانَّهُ مَلاقِحُ
الشَّنَآنِ وَ مَنافِخُ الشَّيْطانِ . « 1 »
على عليه السلام
تعصّبات جاهلى
تعصّبات جاهلى
تعصّب يعنى عصبيّت و حميّت ، و دفاع و حمايت از چيزى كردن . چنان كه مؤلّف مجمع‌البحرين در معناى تعصّب مىنويسد :
عصبيّت عبارت است از دفاع و حمايت شخص از آنچه كه مسؤوليت آن را به‌طور طبيعى دارد يا براى غرض خاصّى آن را پذيرفته است . » « 2 »
بنابراين تعصّب فى نفسه خوب يا بد نيست ، بلكه اگر به ارزش‌ها و صفات عاليه تعلّق گيرد ممدوح خواهد بود همانند تعصّب نسبت به دين و منافع مسلمين . امّا اگر به منافع شخصى و قبيله‌اى و كارهايى كه ريشه در خودخواهى انسان دارد تعلّق گيرد ناپسند و مذموم خواهد بود .
( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 192 : شما را به خدا سوگند از كبر و نخوت تعصّب‌آميز و تفاخر جاهلى برحذر باشيد كه آن مركز پرورش كينه و جايگاه وسوسه شيطان است .
( 2 ) - مجمع‌البحرين ، الطريحى ، ج 2 .