زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٨
پيمان صلح
و در توبيخ مردمى كه طرفدار صلح بودند فرمودند : « شما همان كسانى هستيد كه حكميت را در صفّين بر پدرم تحميل كرديد . » « 1 »
بنابراين موضع اوّليه امام عليه السلام در مقابل معاويه ، جنگ بود و اين حقيقتِ تاريخى ، غير قابل انكار است .
پيمان صلح
پيمان صلح
معاويه با به‌كارگيرى هواداران و وابستگان خود در عراق علاوه بر تهديد و تطميع مردم ، با تبليغات وسيع زمينه صلح ( و به‌دست آوردن عراق بدون خونريزى ) را آماده ساخت . معاويه با زيركى و حيله‌گرى كه داشت در ميان سپاه عراق شايعاتى مبنى بر صلح امام حسن عليه السلام مطرح كرد و نهايتاً به خود حضرت عليه السلام پيشنهاد نمود .
امام حسن عليه السلام با آگاهى از شرايط بد سپاه خويش پيشنهاد معاويه را با مردم در ميان گذاشت و اكثريت آنها را موافق صلح يافت . چنان كه امام عليه السلام مىفرمايد :
« ديدم كه اكثريت عظيم مردم متمايل به صلح بوده و از جنگ كراهت دارند من نيز نخواستم آنها را بر چيزى كه كراهت دارند وادارم . » « 2 »
وقتى امام عليه السلام سستى مردم را ديد ، احساس كرد اگر با معاويه درگير شود ثمرهء جنگ چيزى به جز كشته شدن ياران مخلصش و نابودى بقيةالسلف نخواهد بود .
امام حسن عليه السلام در اين باره مىفرمايد :
« وَ لَوْلا ما اتَيْتُ لَما تُرِكَ مِنْ شيعَتِنا عَلى وَجْهِ الْارْضِ احَدٌ الَّا قُتِلَ » « 3 »
اگر چنين نمىكردم احدى از شيعيان ما در روى زمين باقى نمىماند و همه كشته مىشدند .
مكر و خدعهء ديگر معاويه اين بود كه كاغذ سفيد امضاء شده براى امام حسن عليه السلام فرستاد . « 4 »
و هرگونه تعهّدى را پذيرفت . گفت : هدف تو از خلافت چيست ؟ مگر
( 1 ) - انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 39 .
( 2 ) - اخبار الطّوال ، ص 220 .
( 3 ) - همان ، ص 221 .
( 4 ) - الكامل ، ابن اثير ، ج 2 ، ص 446 .