زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩
سركوب شديد مخالفان حكومت ، و محبّان اهل بيت عليهم السلام
تهديد كن بطورى كه خيال كنند راهى براى نجات ندارند . آنگاه دست از آزار آنها بردار ، ولى از آنها براى من بيعت بگير ، و هر كس از بيعت خوددارى كرد بكش ، و شيعيان على را در هر جا كه هستند از دم تيغ بگذران ! » « 1 »
« بُسر بن ارطاة » به مدينه و مكه حمله كرد و غير از افرادى كه سوزانيد سىهزار نفر را به قتل رسانيد ! « 2 »
همچنين « بسر » در يمن افراد زيادى را به خاك و خون كشيد كه از جملهء آنها ، فرزندان معصوم و كوچك عبيدالله بن عباس بودند . « 3 »
و بر اهل جيشان « 4 »
كه از شيعيان على عليه السلام بودند حمله برد و بسيارى از آنها را قتل عام كرد و بار ديگر به صنعاء برگشت و بيش از صد پيرمرد را به قتل رسانيد . « 5 »
و معاويه به سفيان بن عوف عامدى هنگام اعزام به منطقه عراق گفت : « سفيان ! به عراق حمله‌ور شو ؛ و اهل عراق را مرعوب ساز . هر كس را ديدى كه با تو هم عقيده نيست بكش ! و به هر آبادى كه رسيدى ويران كن و اموال آنها را نابود ساز ، چون نابودى و از بين رفتن مال و ثروت براى مردم ، مانند قتل ، تلخ و ناگوار ، و بلكه از قتل نيز دردناك‌تر است . » « 6 »
و به فرمانده ديگرش ، « ضحّاك بن قيس فِهرى » ، گفت : « به منطقه كوفه برو هر عربى را ديدى كه مطيع و دوستدار على است بكش » . ضحّاك اموال مردم را غارت كرد و عرب‌ها را از دم تيغ گذراند تا به « ثعلبيه » رسيد و در آنجا به يك كاروان حج برخورد و اموال آنها را به غارت گرفت . در راه حجّ نزديك « قطقطانه » به « عمر بن عميس بن
( 1 ) - شرح نهج‌البلاغه ، ج 2 ، ص 6 - 7 .
( 2 ) - همان ، ج 2 ، ص 17 ؛ مروج الذهب ، ج 3 ، ص 32 . و كان الَّذى قَتَلَ بُسْرُ فى وَجْهِه ذلك ثلاثين الْفاً وَ حَرَّقَ قَوْماً بِالنَّارِ .
( 3 ) - همان ، ج 1 ، ص 340 ؛ مروج الذهب ، ج 3 ، ص 32 .
( 4 ) - جيشان محلّى نزديك يمن بوده است . شرح نهج‌البلاغه ، همان .
( 5 ) - شرح نهج‌البلاغه ، ج 2 ، ص 16 .
( 6 ) - همان ، ص 85 و 86 .