زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٢
خاندان ابوسفيان
ابوسفيان همراه همسرش و سه فرزندش حنظله ، عمرو و معاويه در جنگ بدر حضور داشتند كه حنظله به‌دست على عليه السلام كشته شد و عمرو اسير گرديد و معاويه از ميدان جنگ گريخت . « 1 »
خاندان ابوسفيان گرچه ظاهراً اسلام را پذيرفتند امّا هرگز ايمان واقعى به حضرت رسول صلى الله عليه و آله نياوردند . روايات متعددى در ذمّ ابوسفيان نقل شده است . از جمله حديثى است كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه آن حضرت صلى الله عليه و آله ديد ابوسفيان بر الاغى سوار است ، درحالى كه معاويه از پشت سر و عتبه پسر ديگرش از جلوى مركب ، حركت مىكنند . فرمود :
« لَعَنَ اللَّهُ الرَّاكِبَ ، وَالْقائِدَ وَالسَّائِقَ » « 2 »
خدا لعنت كند آن را كه سوار است و آنكه زمام مركب را گرفته و آنكه آن را مىراند .
در مورد نفاق اين خاندان حكايات و روايات زيادى نقل شده است امّا در عدم ايمان آنها جمله معروف ابىسفيان كفايت مىكند كه در روز بيعت عثمان و آغاز حكومت بنىاميّه . گفت : « اى فرزندان عبد شمس ! اين حكومت را بگيريد و رياست را همانند گوى دست به دست هم دهيد . پس سوگند به خدا بهشت و جهنّمى وجود ندارد . » « 3 »
در نقل ديگر است كه گفت : قسم به آن كسى كه ابوسفيان به آن سوگند مىخورد ( نه قسم به الله ) نه بهشتى وجود دارد و نه جهنّمى . » « 4 »
و همچنين ابوسفيان وقتى بلال را ديد كه در مسجدالحرام اذان مىگويد و بانگش به « اشْهَدُ انَّ مُحمَّداً رَسُولُ اللّهِ » بلند است . گفت : خدا عتبه را خوشبخت ساخت كه اين روز را نديد . « 5 »
ابوسفيان پس از به خلافت رسيدن عثمان بر سر قبر حضرت حمزه رفت و با پاى
( 1 ) - شرح نهج‌البلاغه ، ج 3 ، ص 180 ؛ سيره ابن هشام ، ج 2 ، ص 708 - 709 .
( 2 ) - الغدير ، ج 10 ، ص 139 ( از منابع شيعه و سنى ) .
( 3 ) - بحارالانوار ، ج 33 ، ص 208 ؛ تَلَقَّفُوها يا بَنى عَبْدِ شَمْسٍ تَلَقُفَ الكُرَةِ فَوَاللَّه ما مِنْ جَنَّةٍ وَ لا نار .
( 4 ) - الاستيعاب ، ج 4 ، اسم 3035 ، ص 240 .
( 5 ) - پرتوى از عظمت حسين عليه السلام ، ص 171 ، به نقل از شرح نهج‌البلاغه ، ابن ابىالحديد ، ج 3 ، ص 444 .