زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٣
چند نكتهء مهم
اسلام نداشتند . از جمله آنها ، سهيل بن عمر ، حارث بن هشام و عكرمة بن ابىجهل بودند . « 1 »
د - كسانىكه از قريش در « سقيفه » شركت كردند يقيناً با آمادگى قبلى وارد آن انجمن شده بودند چون ابتدا ابوبكر فضايل ابوعبيده جرّاح و عمر را بيان مىكند . و آمادگى خود را براى بيعت اعلام مىكند امّا آنها نمىپذيرند . سپس ابوعبيده و عمر فضايل ابوبكر را مىگويند افراد را به بيعت با ابوبكر ترغيب مىكنند و اين با « فلته » و ناگهانى بودن قضيه سازگار نيست .
ه - درباره اين‌كه چرا « بشير بن سعد » اوّلين نفر بيعت مىكند گفته‌اند چون نسبت به پسرعموى خود سعد بن عباده حسادت مىورزيد و خود ادّعاى رياست خزرج داشت لذا وقتى ديد نزديك است سلطه پسرعمو نه‌تنها بر خزرج بلكه بر تمامى منطقه اسلامى مسلّم شود زودتر با قريش بيعت كرد . « حباب بن منذر » در همان سقيفه به « بشير » گفت :
تو از روى حسادتى كه با سعد داشتى با ابوبكر بيعت كردى . « 2 »
و - منافقان ، و مسلمانان مصلحتى كه خيانت‌هاى آنها را در فصل قبل « 3 »
يادآورى كرديم در شكل‌گيرى سقيفه مؤثر بوده‌اند ، لذا بعد از انتخاب ابوبكر جريان نفاق به‌طور كلّى در جهان اسلام ناپديد مىشود . « 4 »
مرحوم علّامه طباطبايى در اين باره مىفرمايد : چگونه ممكن است حركت منافقين با رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله منقطع شده باشد و هيچ‌گونه ضدّيت و دسيسه بر ضد دين نداشته باشند ؟ ! بنابراين يا منافقان بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله متأثر شدند و در اثر اين تأثّر مخلصانه ايمان آوردند . يا آنان با مسؤولين حكومت اسلامى ، ( قبل يا پس از رحلت آن حضرت صلى الله عليه و آله ) توافق سرّى داشتند كه كسى مزاحم آنان نشود و امنيّت داشته باشند . و يا يك مصالحه اتّفاقى بين آنان و مسلمانان رخ داده ؛ و همه در يك مسير قرار گرفته‌اند لذا
( 1 ) - الاخبار الموفّقيات ، الزبير بن بكّار ، تحقيق سامى مكّى ، ص 583 .
( 2 ) - الامامة والسياسة ، ابى محمد عبدالله مسلم بن قتيبة الدينورى ، تحقيق على شيرى ، ج 1 ، ص 26 .
( 3 ) - فصل سوم .
( 4 ) - مقصود از منافقان در اين پاراگراف همان كسانى هستند كه با تظاهر به اسلام در پى كسب قدرت و منافع مادى خود بودند و ماجراى سقيفه را به‌وجود آوردند .