شرح منطق مظفر (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٢
تقسيمات شرطيهء متصله
جلوتر شروع كردن درس از سوى مدرس هيچ ملازمهاى نيست بلكه صرفا از باب اينكه اتفاقا چند بار اين عمل تكرار شده ما چنين قضيهاى را درست كرده و مىگوئيم : « كلما جاء فلان فان المدرس قد سبق شروعه فى الدرس » و گرنه آمدن فلانى علتى خاص به خود دارد كه ارادهء او و ساير عوامل و اجزاء علت تامه باشد و شروع مدرس در درس قبل از حضور فلانى هم داراى علت ويژهاى است .
نكته : ممكن است قضيه شرطيهء متصلهاى ، اتفاقيه باشد ولى افراد ناشى و ناپخته در اثر اينكه آن اتصال دو نسبت چند بار تكرار شده و به صورت عادت درآمده بپندارند كه واقعا بينهما ملازمه در كار است و قضيه متصله لزوميه است ولى بايد دقيق بود و لزوميهها را از اتفاقيهها جدا كرد و آنكه در باب حجت نافع است متصله لزوميه است .