رساله صلاتيه (فارسى) — الصفحة ٣٥٧
[ نماز غفيله ]
و از حضرت صادق عليه السّلام مروىّ است كه كسى كه دو ركعت نماز گزارد بين العشاءين ، و بخواند در اوّل ، « حمد » و آيه‌ى وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً را تا وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ « 1 » و در دويم ، « حمد » و آيه‌ى وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ « 2 » تا آخر آيه ، پس چون فارغ شود از قرائت ، بلند كند دست‌هاى خود را بگويد :
« اللّهم انّى أسألك به مفاتح الغيب الّتى لا يعلمها الّا انت ان تصلى على محمّد و آل محمّد و ان تفعل بى كذا و كذا » يعنى حاجت خود را بطلبد و بگويد :
« اللّهم انت ولىّ نعمتى و القادر على طلبتى تعلم حاجتى أسألك بمحمّد و آله لمّا قضيتها لى »
و سؤال نمايد حاجت خود را ، عطا مىفرمايد خداى تعالى به او آن چه را سؤال نمايد . « 3 »
و بعضى از علما اين نماز را مغاير با نماز غفيله كه مذكوره در روايت اوّل است ، دانسته و به اين جهت هر يك را جدا مذكور نموده « 4 » و آن خالى از تأمّل نيست هر چند ظاهر از روايت اخيره ، آن است كه اين نماز بخصوصه استحبابى داشته باشد .
و آنچه از روايت اوّل مستفاد مىشود ، آن است كه در ساعت غفلت ، نماز نافله واقع شود ، چه اين نماز باشد يا غير آن .
پس به اداى نافله‌ى مغرب ، آن مطلب نيز حاصل است . بلكه دور نيست كه
( 1 ) - سوره‌ى انبيا / 87 - 88 . ( 2 ) - سوره‌ى انعام / 59 . ( 3 ) - مصباح المتهجد ، ص 94 ؛ وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 121 ، ح 2 باب 20 ابواب بقية الصلوات المندوبه . ( 4 ) - شهيد اوّل در ذكرى الشيعة ، ج 2 ، ص 293 و 313 .