رساله صلاتيه (فارسى) — الصفحة ٣٠٢
[ احكام سهو و شكّ در نماز ]
و هرگاه سهو او ، متعلّق به افعال نماز باشد ، پس يا نسبت به اركان نماز است ، يا به واجب غير ركن .
و هرگاه نسبت به اركان نماز باشد ، پس اگر سهو او متعلّق به زيادتى ركنى از اركان نماز باشد ؛ چون زيادتى تكبيرة الاحرام يا ركوع يا سجدتين معا ، نماز او باطل است و امّا زيادتى قيام ، در محلى كه ركن است ، بدون زيادتى ديگر ركن ، متصوّر نمىشود .
و اگر متعلّق به كمى ركنى از اركان نماز باشد ، پس اگر داخل ركن ديگر نشده است ، نماز او صحيح است ؛ رجوع نموده ، ركن منسىّ را به جا آورد ، [ و ] نماز را به ترتيب تمام مىكند .
و اگر داخل ركن ديگر شده است ، نماز او باطل است .
و اگر متعلّق به واجب غير ركن باشد ، و سهوا آن را زياد نموده باشد ، نماز او صحيح است .
بلى ، در بعض موارد ، سجود سهو ، به جهت آن زيادتى به جا مىآورد على الاحوط - چنانچه بعد اشاره مىشود - بلكه اولى به جا آوردن سجود سهو به جهت هر زيادتى و نقيصه است ، چنانچه آن نيز اشاره مىشود .
و اگر آن را كم نموده باشد ، پس اگر داخل ركن نشده است ، رجوع نموده ، آن را به جا مىآورد ، و نماز را نيز به ترتيب تمام مىكند .
و اگر داخل ركن ديگر شده است ، پس اگر جزء فراموش شده ، يك سجده ، يا تشهّد باشد بعد از نماز ، آن را قضا مىنمايد ، و دو سجده‌ى سهو ، به جا مىآورد .
و اگر از ساير اجزاى نماز باشد ، تداركى بر او نيست و احوط ، آن است كه دو سجده‌ى سهو به جا آورد .