رساله صلاتيه (فارسى) — الصفحة ٢٧٥

[ مبطلات و منافيات در نماز ]

مسامحه در آن كند ، در حكم عامد خواهد بود .

و منقول از جمعى از علما « 1 » حكم به فساد در اين صورت است ؛ و آن ، خالى از ضعف نيست ؛ هر چند مراعات آن به اعاده‌ى نماز بعد از اتمام ، احوط است .

و اگر التفات او به نفس يمين يا يسار باشد ، پس يا در اثناى نماز به آن ملتفت مىشود ، يا بعد از آن .

و بر تقدير اوّل ، يا وقت ، وسعت اعاده‌ى نماز را دارد يا نه .

و بر تقدير ثانى يا در وقت ، متذكّر آن مىشود يا بعد از خروج وقت ،

پس اگر در بين نماز ملتفت به آن شود و وقت تنگ باشد ، اظهر صحّت نماز است ، و فورا عود به قبله نموده ، نماز را تمام مىكند ، و احوط آن است كه بعد از اتمام ، آن را قضا نمايد و اگر وقت وسعت اعاده را داشته باشد ، نماز او باطل است .

و مختار شيخ طوسى رحمه اللّه « 2 » صحّت نماز است .

و احوط با وسعت وقت از براى او ، اتمام ، و اعاده‌ى آن است ، كه عود به قبله نموده ، نماز را به اتمام رساند ، و بعد آن را اعاده كند .

و اگر بعد از نماز ، در وقت ، ملتفت آن شود ، بايد در وقت ، آن را اعاده نمايد ؛ پس نماز او باطل خواهد بود .

و اگر بعد از خروج وقت ، متذكّر آن شود ، بر او قضايى نيست ، و احوط آن است كه آن را قضا نمايد ، چنانچه جمعى « 3 » واجب دانسته‌اند .

( 1 ) - ر . ك : المعتبر ، ج 2 ، ص 72 . ( 2 ) - ر . ك : المبسوط ، ج 1 ، ص 81 . ( 3 ) - شيخ مفيد در المقنعة ، ص 97 ؛ سالار ديلمى در مراسم ، ص 61 ؛ علّامه‌ى حلّى در مختلف الشيعة ، ج 2 ، ص 73 و ر . ك : مفتاح الكرامة ، ج 5 ، ص 408 .