رساله صلاتيه (فارسى) — الصفحة ١٩٠

[ شرايط لباس نمازگزار ]

و بعضى غايت آن را بند شدن خون از آن ، به نحوى كه مانعى از شستن نباشد ، دانسته‌اند ، هر چند چاق نشده باشد « 1 » و اين قول ، احوط است . « 2 »

دويم : خونى است كه از سعت درهم بغلى ، كمتر باشد ، و هرگاه به قدر درهم باشد ، در عفو از آن خلاف است « 3 » و اشهر و اظهر ، عدم عفو است « 4 » .

و بايد خون مذكور ، از خون حيض نباشد ؛ چه ، از قليل و كثير آن ، عفوى نيست .

و بسيارى از علما « 5 » خون استحاضه و نفاس را ملحق به حيض نموده‌اند و آن احوط است ؛ بلكه خالى از قوّت نيست .

و بعضى از علما « 6 » خون نجس العين را نيز به آن الحاق نموده‌اند ، و آن اظهر است .

بلكه قول به الحاق خون حيوان غير مأكول اللحم مطلقا نيز ، دور نيست ؛ چه ، در فضلات غير مأكول اللحم ، هرگاه ملحق بدن يا رخت شود ، نماز جايز نيست .

و در حكم مذكور ، فرقى ما بين بدن و لباس نيست .

( 1 ) - شيخ مفيد در المقنعة ، ص 70 - 69 ؛ شيخ طوسى در الخلاف ، ج 1 ، ص 252 ؛ علّامه‌ى حلّى در تذكرة الفقهاء ، ج 1 ، ص 73 ؛ شهيد اوّل در الدّروس الشرعيّة ، ج 1 ، ص 126 . ( 2 ) - در مسأله پنج قول وجود دارد كه مرحوم مؤلف دو قول را بيان نموده‌اند . جهت اطلاع بر تفصيل اقوال و قائلين آن ر . ك : معتمد الشيعة ، ص 86 . ( 3 ) - ر . ك : جواهر الكلام ، ج 6 ، ص 176 - 178 . ( 4 ) - ر . ك : كفاية الاحكام ، ج 1 ، ص 62 . ( 5 ) - ر . ك : الخلاف ، ج 1 ، ص 476 - 477 ؛ غنية النزوع ، ص 41 ؛ السرائر ، ج 1 ، ص 176 ؛ معتمد الشيعة ، ص 89 . ( 6 ) - علّامه‌ى حلّى در قواعد الاحكام ، ج 1 ، ص 193 ؛ شهيد اوّل در الدّروس الشرعيّة ، ج 1 ، ص 126 ؛ محقّق ثانى در حاشية المختصر النافع ، ص 112 ؛ سيد على طباطبايى در رياض المسائل ، ج 1 ، ص 89 ؛ فاضل نراقى در معتمد الشيعة ، ص 89 .