رساله صلاتيه (فارسى) — الصفحة ١٧٥

[ قبله ]

يا اين كه بر نفس يمين يا يسار به جا آورده ؛

يا بر عكس قبله واقع بوده ؛

و بر هر يك از سه وجه مذكور ، يا در اثناى نماز معلوم او شود ، يا بعد از فراغ از آن .

پس اين شش صورت است :

اوّل : آن است كه ما بين مشرق و مغرب واقع نموده ، و در بين نماز ، مشخّص او شود ؛ پس بايد همان وقت ، خود را به طرف قبله گردانيده ، نماز را به اتمام برساند و بر او چيزى نيست .

دويم : نيز اين صورت است ؛ ليكن بعد از نماز ، منتقل شود ، و در اين صورت نيز نماز او صحيح است و اعاده و قضايى بر او نيست .

سيّم : آن كه نماز را بر نفس مشرق ، يا مغرب - يعنى يمين يا يسار قبله - واقع نموده باشد ، و در بين نماز ، بر او مشخّص شود ، در اين صورت ، نماز او باطل است و بايد از سر گيرد .

و هرگاه وقت او تنگ باشد ، و گنجايش اعاده‌ى نماز را در وقت نداشته باشد ، در بطلان نماز در اين صورت نيز ، و لزوم قضا يا صحّت آن ، و لزوم استقبال در تتمّه‌ى نماز ، اشكال است .

و حكم به صحّت در اين صورت ، خالى از قوّت نيست ، و احوط ، اتمام نماز و قضاى آن است .

چهارم : نيز اين صورت است ؛ ليكن بعد از اتمام نماز بر او مشخّص شود ، پس در آن حال اگر وقت باقى باشد ، اعاده بر او لازم است ، و هرگاه وقت گذشته باشد قضايى بر او لازم نمىشود .

پنجم : آن است كه پشت به قبله ، شروع به نماز نموده باشد و در بين نماز ،