سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — الصفحة ٤٠

9 . در انديشه‌ى أهل بيت عليهم السلام قرآن ، معيار مطلق در نقد وارزيابى اخبار وانديشه‌ها معرفى شده است . اين تلقى از قرآن چه تأثيرى در مسأله‌ى سلامت قرآن از تحريف دارد ؟

9 . در انديشه‌ى أهل بيت عليهم السلام قرآن ، معيار مطلق در نقد وارزيابى اخبار وانديشه‌ها معرفى شده است . اين تلقى از قرآن چه تأثيرى در مسأله‌ى سلامت قرآن از تحريف دارد ؟

9 . در انديشه‌ى أهل بيت عليهم السلام قرآن ، معيار مطلق در نقد وارزيابى اخبار وانديشه‌ها معرفى شده است . اين تلقى از قرآن چه تأثيرى در مسأله‌ى سلامت قرآن از تحريف دارد ؟

در سيره‌ى معصومان عليهم السلام ، هر نوع انديشه‌اى كه از قرآن بريده باشد مردود واز منش الهى وروش واقع‌بينانه‌ى قرآن‌محورىِ آنان بيرون است .

سنت معصومان عليهم السلام در اين زمينه در أحاديث « عَرضُ الأخبار على كتابِ اللَّه » ( ارائه كردن أحاديث بر كتاب خدا ) ، متجلي است . آنان در مقاطعِ گوناگونِ زماني به اين نكته توجه تام داشته‌اند ، به گونه‌اى كه اين أحاديث به شكل متواتر در آمده ومانند قاعده‌اى قطعي در مصادر وآراى اماميه رايج شده است . « 1 »

گروهى از اين أحاديث در مقام علاج اخبار متعارض است وفرمان مىدهد : هر دو دسته اخبار متعارض را به قرآن عرضه كنيد وآن را كه موافق قرآن است بگيريد وديگرى را طرد كنيد ؛ مانند روايت الميثمي « 2 »

، عبد الرحمن بن أبي عبد اللَّه « 3 »

، الحسن بن الجهم « 4 »

وعمر بن حنظله « 5 »

و . . . .

گروهى ديگر از اين أحاديث به صورت مطلق فرمان مىدهد كه هر نوع خبر وانديشه‌اى را بايد به قرآن عرضه نمود وآنچه را با قرآن موافق نيست - نه آن كه مخالف است - وبا آن هماهنگى ندارد ، فرو گذاشت ؛ مانند روايت السكوني از أبى عبد اللَّه امام صادق عليه السلام كه مىفرمايد :

قال رسول اللَّه : إنَّ عَلى كلِّ حَقٍّ حَقيقةً وعَلى كلِّ صَوابٍ نوراً فَما وافَقَ كِتابَ اللَّهِ فَخُذُوهُ وما خالَفَ كتابَ اللَّهِ فَدَعُوه « 6 »

؛ بر هر حقي ، حقيقتي وبر هر


( 1 ) . ر . ك : محمد بن حسن حر ، وسائل الشيعة إلى تحصيل مسائل الشريعة ، ج 27 ، باب 9 ، از أبواب صفات قاضى ، ص 86 .

( 2 ) . همان ، ص 87 ، ح 29 .

( 3 ) . همان ، ص 90 ، ح 40 .

( 4 ) . همان ، ص 90 ، ح 41 .

( 5 ) . همان ، ص 91 ، ح 42 .

( 6 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 69 ، ح 4 ، ونيز ر . ك : محمد بن مسعود عياشى ، تفسير العياشي ، ج 1 ، ص 8 .