شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٩٦

[ رفتن بهرام گور به هندوستان با نامهء خود ]

خرد افسر شهرياران بود * همان زيور نامداران بود

بداند بد و نيك مرد خرد * بكوشد به داد و بپيچد ز بد

تو اندازهء خود ندانى همى * روان را به خون در نشانى همى

اگر تاج دار زمانه منم * به خوبى و زشتى بهانه منم

تو شاهى كنى كى بود راستى * پديد آيد از هر سوى كاستى

نه آيين شاهان بود تاختن * چنين با بدانديشگان ساختن

نياى تو ما را پرستنده بود * پدر پيش شاهان ما بنده بود

كس از ما نبودند همداستان * كه دير آمدى باژ هندوستان

نگه كن كنون روز خاقان چين * كه از چين بيامد بايران زمين

بتاراج داد آنك آورده بود * بپيچيد زان بد كه خود كرده بود

چنين هم همى بينم آيين تو * همان بخشش و فرّه دين تو

مرا ساز جنگست و هم خواسته * همان لشكر يكدل آراسته

ترا با دليران من پاى نيست * بهند اندرون لشكر آراى نيست

تو اندر گمانى ز نيروى خويش * همى پيش دريا برى جوى خويش

فرستادم اينك فرستاده‌يى * سخن گوى و با دانش آزاده‌يى

اگر باژ بفرست اگر جنگ را * ببى دانشى سخت كن تنگ را

ز ما باد بر جان آن كس درود * كه داد و خرد باشدش تار و پود

چو خط از نسيم هوا گشت خشك * نوشتند و بر وى پراگند مشك

بعنوانش بر نام بهرام كرد * كه دادش سر هر بدى رام كرد

كه تاج كيان يافت از يزدگرد * بخرداد ماه اندرون روز ارد

سپهدار مرز و نگهدار بوم * ستانندهء باژ سقلاب و روم

بنزديك شنگل نگهبان هند * ز درياى قنّوج تا مرز سند

[ رفتن بهرام گور به هندوستان با نامهء خود ]

[ رفتن بهرام گور به هندوستان با نامهء خود ]

چو بنهاد بر نامه بر مهر شاه * بر آراست بر ساز نخچيرگاه

بلشكر ز كارش كس آگه نبود * جز از نامدارانش همره نبود

بيامد بدين سان بهندوستان * گذشت از بر آب جا دوستان

چو نزديك ايوان شنگل رسيد * در پرده و بارگاهش بديد

برآورده‌يى بود سر در هوا * بدربر فراوان سليح و نوا

سواران و پيلان بدر بر بپاى * خروشيدن زنگ با كرّ ناى

شگفتى بدان بارگه بر بماند * دلش را بانديشه اندر نشاند

چنين گفت با پرده داران اوى * پرستنده و پاىكاران اوى

كه از نزد پيروز بهرامشاه * فرستاده آمد بدين بارگاه

هم اندر زمان رفت سالار بار * ز پرده درون تا بر شهريار

بفرمود تا پرده برداشتند * بارجش ز درگاه بگذاشتند

خرامان همى رفت بهرام گور * يكى خانه ديد آسمانش بلور

ازارش همه سيم و پيكرش زر * نشانده بهر جاى چندى گهر

نشسته بنزديك او رهنماى * پس پشت او ايستاده بپاى