شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٩٢

[ بدرود كردن بهرام گور فرستادهء قيصر را ]

مر اين را كه گفتى تو پاسخ يكيست * سخن در درون و برون اندكيست

برون آسمان و درونش هواست * زبر فرّ يزدان فرمانرواست

همان بيكران در جهان ايزدست * اگر تاب گيرى بدانش بدست

زبر چون بهشتست و دوزخ به زير * بَد آن را كه باشد بيزدان دلير

دگر آنك بسيار نامش بود * رونده بهر جاى كامش بود

خرد دارد اى پير بسيار نام * رساند خرد پادشا را بكام

يكى مهر خوانند و ديگر وفا * خرد دور شد درد ماند و جفا

زبان آورى راستى خواندش * بلند اخترى زيركى داندش

گهى بردبار و گهى رازدار * كه باشد سخن نزد او پايدار

پراگنده اينست نام خرد * از اندازه‌ها نام او بگذرد

تو چيزى مدان كز خرد برترست * خرد بر همه نيكويها سرست

خرد جويد آگنده راز جهان * كه چشم سر ما نبيند نهان

دگر آنك دارد جهاندار خوار * بهر دانش از كردهء كردگار

ستاره‌ست رخشان ز چرخ بلند * كه بينا شمارش بداند كه چند

بلند آسمان را كه فرسنگ نيست * كسى را به دو راه و آهنگ نيست

همى خوار گيرى شمار ورا * همان گردش روزگار ورا

كسى كو ببيند ز پرتاب تير * بماند شگفت اندرو تيز وير

ستاره همى بشمرد ز آسمان * ازين خوارتر چيست اى شادمان

من اين دانم ار هست پاسخ جزين * فراخست راى جهان آفرين

سخن دان قيصر چو پاسخ شنيد * زمين را ببوسيد و فرمان گزيد

ببهرام گفت اى جهاندار شاه * ز يزدان برين بر فزونى مخواه

كه گيتى سراسر بفرمان تست * سر سركشان زير پيمان تست

پسند بزرگان فرّخ نژاد * ندارد جهان چون تو شاهى به ياد

همان نيز دستورت از موبدان * بدانش فزونست از بخردان

همه فيلسوفان ورا بنده‌اند * بدانايى او سر افگنده‌اند

چو بهرام بشنيد شادى نمود * بدلش اندرون روشنايى فزود

بموبد درم داد ده بدره نيز * همان جامه و اسپ و بسيار چيز

و زانجا خرامان بيامد بدر * خرد يافته موبد پر هنر

فرستادهء قيصر نامدار * سوى خانه رفت از بر شهريار

[ بدرود كردن بهرام گور فرستادهء قيصر را ]

[ بدرود كردن بهرام گور فرستادهء قيصر را ]

چو خورشيد بر چرخ بنمود دست * شهنشاه بر تخت زرّين نشست

فرستادهء قيصر آمد بدر * خرد يافته موبد پر گهر

بپيش شهنشاه رفتند شاد * سخنها ز هر گونه كردند ياد

فرستاده را موبد شاه گفت * كه اى مرد هشيار بىيار و جفت

ز گيتى زيانكارتر كار چيست * كه بر كردهء او ببايد گريست

چه دانى تو اندر جهان سودمند * كه از كردنش مرد گردد بلند

فرستاده گفت آنك دانا بود * هميشه بزرگ و توانا بود