شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٩١

[ پرسش و پاسخ فرستادهء رومى با موبدان ايران ]

بزرگست و ز سلم دارد نژاد * ز شاهان فزون تر برسم و بداد

كنون مردمى كرد و فرزانگى * چو خاقان نيامد بديوانگى

ورا پيش خوانيم هنگام بار * سخن تا چه گويد كه آيد به كار

و زان پس به خوبى فرستمش باز * ز مردم نيم در جهان بىنياز

يكى رزم جويد سپاه آورد * دگر بزم و زرّين كلاه آورد

مرا ارج ايشان ببايد شناخت * بزرگ آنك با نامداران بساخت

برو آفرين كرد موبد به مهر * كه شادان بدى تا بگردد سپهر

[ پرسش و پاسخ فرستادهء رومى با موبدان ايران ]

[ پرسش و پاسخ فرستادهء رومى با موبدان ايران ]

سپهبد فرستاده را پيش خواند * بران نامور پيشگاهش نشاند

چو بشنيد بيدار شاه جهان * فرستاده را خواند پيش مهان

بيامد جهان ديده داناى پير * سخن گوى و با دانش و يادگير

بكش كرده دست و سر افگنده پست * بر تخت شاهى به زانو نشست

بپرسيد بهرام و بنواختش * بر تخت پيروزه بنشاختش

به دو گفت كايدر بماندى تو دير * ز ديدار اين مرز ناگشته سير

مرا رزم خاقان ز تو بازداشت * بگيتى مرا همچو انباز داشت

كنون روزگار توام تازه شد * ترا بودن ايدر بىاندازه شد

سخن هرچ گويى تو پاسخ دهيم * و ز آواز تو روز فرّخ نهيم

فرستادهء پير كرد آفرين * كه بىتو مبادا زمان و زمين

هران پادشاهى كه دارد خرد * ز گفت خردمند رامش برد

بيزدان خردمند نزديك تر * بدانديش را روز تاريك تر

تو بر مهتران جهان مهترى * كه هم مهتر و شاه و هم بهترى

ترا دانش و هوش و دادست و فر * بر آيين شاهان پيروزگر

همانت خرد هست و پاكيزه راى * بر هوشمندان توى كدخداى

كه جاويد بادى تن و جان درست * مبيناد گردون ميان تو سست

زبانت ترازوست و گفتن گهر * گهر سخته هرگز كه بيند بزر

اگر چه فرستادهء قيصرم * همان چاكر شاه را چاكرم

درودى رسانم ز قيصر بشاه * كه جاويد باد اين سر و تاج و گاه

و ديگر كه فرمود تا هفت چيز * بپرسم ز دانندگان تو نيز

به دو گفت شاه اين سخنها بگوى * سخن گوى را بيشتر آب روى

بفرمود تا موبد موبدان * بشد پيش با مهتران و ردان

بشد موبد و هر كه دانا بدند * بهر دانشى بر توانا بدند

سخن گوى بگشاد راز از نهفت * سخنهاى قيصر بموبد بگفت

بموبد چنين گفت كاى رهنمون * چه چيز آنك خوانى همى اندرون

دگر آنك بيرونش خوانى همى * جزين نيز نامش ندانى همى

زبر چيست اى مهتر و زير چيست * همان بيكرانه چه و خوار كيست

چه چيز آنك نامش فراوان بود * مر او را بهر جاى فرمان بود

چنين گفت موبد بفرزانه مرد * كه مشتاب و ز راه دانش مگرد