شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٩٩

[ آمدن سام به ديدن رستم ]

[ يكى لشكر از كوه تا كوه مرد * زمين قيرگون و هوا لاژورد ]

[ خروشيدن تازى اسپان و پيل * همى رفت آواز تا چند ميل ]

يكى ژنده پيلى بياراستند * برو تخت زرّين بپيراستند

نشست از بر تخت زر پور زال * ابا بازوى شير و با كتف و يال

بسر برش تاج و كمر بر ميان * سپر پيش و در دست گرز گران

چو از دور سام يل آمد پديد * سپه بر دو رويه رده بر كشيد

فرود آمد از باره مهراب و زال * بزرگان كه بودند بسيار سال

يكايك نهادند سر بر زمين * ابر سام يل خواندند آفرين

چو گل چهرهء سام يل بشكفيد * چو بر پيل بر بچّهء شير ديد

چنان همش بر پيل پيش آوريد * نگه كرد و با تاج و تختش بديد

يكى آفرين كرد سام دلير * كه تهما هژبرا بزى شاد دير

ببوسيد رستمش تخت اى شگفت * نيا را يكى نو ستايش گرفت

كه اى پهلوان جهان شاد باش * ز شاخ توام من تو بنياد باش

[ يكى بنده‌ام نامور سام را * نشايم خور و خواب و آرام را ]

[ همى پشت زين خواهم و درع و خود * همى تير ناوك فرستم درود ]

بچهر تو ماند همى چهره‌ام * چو آن تو باشد مگر زهره‌ام

و زان پس فرود آمد از پيل مست * سپهدار بگرفت دستش بدست

همى بر سر و چشم او داد بوس * فرو ماند پيلان و آواى كوس

سوى كاخ از ان پس نهادند روى * همه راه شادان و با گفت و گوى

[ همه كاخها تخت زرّين نهاد * نشستند و خوردند و بودند شاد ]

بر آمد برين بر يكى ماهيان * برنجى نبستند هرگز ميان

بخوردند باده بآواى رود * همى گفت هر يك بنوبت سرود

[ بيك گوشهء تخت دستان نشست * دگر گوشه رستمش گرزى بدست ]

[ بپيش اندرون سام گيهان گشاى * فرو هشته از تاج پرّ هماى ]

ز رستم همى در شگفتى بماند * برو هر زمان نام يزدان بخواند

[ بدان بازوى و يال و آن پشت و شاخ * ميان چون قلم سينه و بر فراخ ]

[ دو رانش چو ران هيونان ستبر * دل شير نر دارد و زور ببر ]

[ بدين خوب‌روئى و اين فرّ و يال * ندارد كس از پهلوانان همال ]

[ بدين شادمانى كنون مى خوريم * بمى جان اندوه را بشكريم ]

بزال آنگهى گفت تا صد نژاد * بپرسى كس اين را ندارد به ياد

كه كودك ز پهلو برون آورند * بدين نيكوئى چاره چون آورند

بسيمرغ بادا هزار آفرين * كه ايزد و را ره نمود اندرين

كه گيتى سپنجست پر آى و رو * كهن شد يكى ديگر آرند نو

بمى دست بردند و مستان شدند * ز رستم سوى ياد دستان شدند

همى خورد مهراب چندان نبيد * كه چون خويشتن كس بگيتى نديد

همى گفت ننديشم از زال زر * نه از سام و نز شاه با تاج و فر

من و رستم و اسب شبديز و تيغ * نيارد برو سايه گسترد ميغ